pedagog

  Trzydzieści lat temu powstał w Urzędzie Rady Ministrów projekt  państwa sprawnego, przyjaznego i bezpiecznego, który zawierał założenia programu decentralizacji funkcji państwa i rozwoju samorządu terytorialnego. Już we wstępie stwierdza się, że do przemian ustrojowych lat 1989-1990 mogło dojść dzięki przebudowie systemu polskiej administracji publicznej oraz zostały one zapoczątkowane nowelizacją Konstytucji RP (tzw. Mała Konstytucja z 1992 roku) i ustawą z dnia 8 marca 1990 roku "o samorządzie terytorialnym".  Dokument został opublikowany w 1996 roku, zaś jego (niejawni dla nas) autorzy sięgnęli do dorobku środowisk samorządowych, badan opinii społecznej i osiągnięć nauk społecznych, by przedłożyć model państwa opartego na idei unitarnego, obywatelskiego i demokratycznego państwa prawa, które respektuje wymogi integrującej się Europy. Już wówczas będąca u władzy lewica (PSL+SLD) odrzuciła wersję decentralizacji administracyjnej państwa, by nie dopu...

  KTO jest niezadowolony z reform MEN?  Po przeczytaniu w mediach wypowiedzi nauczycieli i związkowców trzech formacji politycznych wskazuję na cztery grupy niezadowolonych: Pierwszą grupę sfrustrowanych i niezadowolonych tworzą w dużej mierze nauczyciele i przedstawiciele środowisk oświatowych. Z wypowiedzi Nauczyciela Roku - Dariusza Martynowicza wynika głębokie rozczarowanie sposobem, w jaki sterowana przez IBE-PIB reforma jest przygotowywana i wprowadzana w życie. Jego zdaniem reforma nie dotyka problemów kluczowych problemów edukacji szkolnej. Brakuje rozmowy o przemocy komunikacyjnej w szkole, zmęczeniu i wypaleniu nauczycieli, realnym sensie oceniania, jakości szkoleń, przeładowaniu rozkładów zajęć oraz o roli AI w edukacji. Krytyka nauczycieli-praktyków, z dużym doświadczeniem dotyczy m.in. chaosu decyzyjnego, braku realnej debaty, pomijania zasadniczych problemów szkoły czy populistycznego stylu komunikacji MEN. Ich zdaniem następuje zmiana charakteru szkoły, kt...

      Nie jestem ekonomistą ani socjologiem gospodarczym. Uczestniczę w postępowaniach o awans naukowych z nauk społecznych w RDN, gdzie ubiegają się o tytuł profesora kandydaci będący ekspertami w sprawach, którym poświęcam dzisiejszy post. Ten zaś powstał w wyniku mojego uporczywego promptowania z AI 2025 - ChatGPT 5.  W związku z tym, że jestem pracownikiem akademickim sfery budżetowej, zadawałem pytania AI, by dowiedzieć się, dlaczego jest tak źle w polskim szkolnictwie wyższym i w nauce . Omawiany niedawno przeze mnie raport o terapii szokowej lat 90. XX wieku wymagał bowiem konfrontacji z dniem dzisiejszym w dziedzinie, którą jego autorzy skrzętnie omijali.   Po analizie danych AI sformułowałem hipotezę, że kolejny polski rząd niszczy nie tylko klasę średnią, ale też elity Rzeczpospolitej utrzymując próg finansowani nauki na poziomie 1,2 proc. PKB. To jest próg przetrwania, ale nie rozwoju. Uczciwa polityka naukowa wymaga 3–4% PKB, a nie 1,2%. W Europ...

  W Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie organizowane są od ponad roku otwarte seminaria naukoznawcze, toteż uczestniczą w nich akademicy z różnych uczelni, nie tylko stołecznych. W bieżącym tygodniu otworzyła spotkanie dyrektorka Instytutu Pedagogiki prof. APS, dr hab. Aleksandra Tłuściak-Deliowska wraz z prorektorem APS dr. hab. Jackiem Gralewskim , prof. APS, by w świetle dobrych praktyk i wiedzy o ich zaprzeczeniu można było dyskutować o standardach etycznych w środowisku akademickim. Warto śledzić komunikaty o tych seminariach na stronie APS, bo kolejne będą w 2026 roku.  Za miesiąc lub dwa zapewne będzie mowa o stylach badawczych, które są ważnym zagadnieniem. Mamy w Polsce głęboki kryzys w szkolnictwie wyższym i nauce, który pogłębia kolejna formacja władzy. P rzyzwyczailiśmy się do tego, że po to sięga się po stanowiska, by zarządzający nauką mogli realizować hidden curriculum. Przypomniało mi to  książkę Łukasza Afełtowicza i Rados...

  Podejmuję dziś trudny temat, ale czynię to w ramach walki z propagowanym przez kolejne ekipy rządzące mitem o znakomitej kondycji polskiej nauki (naukowców).  Informuję zatem, że minimalne wynagrodzenia od 1.01.2024 : profesor (z tytułem): 9370 zł brutto profesor uczelni (bez tytułu): 7777,10 zł brutto adiunkt: 6840,10 zł brutto asystent / wykładowca: 4685 zł brutto To są stawki podstawowe, obowiązkowe minimum prawne, przy pełnym etacie, bez dodatków, bez stażowego, bez nadgodzin, bez grantów, bez dodatków funkcyjnych, czyli są to realne dane porównawcze, bo obowiązkowe i minimalne. W przeliczeniu na netto: profesor: ok. 6 400 zł profesor uczelni: ok. 5 300 zł adiunkt: ok. 4 700 zł asystent: ok. 3 250 zł Bez owijania w bawełnę – odpowiada to poziomowi płac klasy niższej niż „średnia wyższa klasa zawodowa”. W dodatku mówimy o osobach ze stopniem naukowym doktora (4-5 lat pracy naukowej), habilitacją (kolejne 8–12 lat), dorobkiem...

  Dzisiejszy wpis prowadzi ku dziełu wyjątkowemu, nie tylko ze względu na swój imponujący format, lecz przede wszystkim przez symboliczną wagę, jaką niesie. Mowa o Księdze Pamiątkowej. Wokół życia i dzieła Księdza Cypriana Rogowskiego. Biografia z pedagogiką religii w tle (1979–2025) , tomie dedykowanym księdzu profesorowi Cyprianowi Rogowskiemu z okazji jego 70. rocznicy urodzin oraz 45-lecia pracy naukowej, prowadzonej z równą intensywnością w Polsce, jak i poza jej granicami. Już sama objętość woluminu jest niemym świadectwem rozległości jego aktywności: akademickiej, duszpasterskiej i dydaktycznej aktywności, która ukształtowała kilka pokoleń pedagogów religii i teologów praktycznych. Tom otwierają listy gratulacyjne w trzech językach - polskim, niemieckim i angielskim,  a to wielojęzyczne spektrum dobrze oddaje międzynarodowy charakter pracy jubilata. Obok nich znajdziemy obszerne analizy dorobku naukowego, recenzje z postępowań awansowych oraz refleksje nad dziełami, kt...

  (PrtScr-Fb) Aula Szuberta Uniwersytetu Łódzkiego wypełniała się w dn. 5 grudnia 2025 roku powoli, jakby miasto otwierało drzwi do jednego ze swoich najstarszych sekretów. Z początku słychać było tylko szelest stóp, oddawanych do szatni ubrań, pojedyncze rozmowy, śmiechy, które unosiły się pod sufitem czy przestrzeni korytarzy. Tuż przed godziną 16.00 ciszę rozcinały głosy dziesiątek gości, członków rodzin absolwentów Wydziału Nauk o Wychowaniu UŁ, którzy przyszli wraz ze swoimi już "podopiecznymi", bliskimi, magistrami psychologii lub pedagogiki, by wziąć po raz pierwszy w dziejach tej jednostki udział w czymś więcej niż w zwykłej akademickiej uroczystości. To był dla nas wszystkich, także nauczycieli akademickich, dzień, w którym Łódź oddaje światu humanum " swoich" młodych dorosłych. Togi pojawiały się w drzwiach jak długie, czarne rzeki snute z materii cięższej niż tkanina, utkane z bezsennych nocy, z kolokwiów, z autobusów odjeżdżających o szóstej czy siódme...