pedagog

(rys. Anna Śliwerska) Znowu nadchodzi grudzień Znowu się rodzi Bóg-Człowiek! Znowu serca przepełnia miłość i radość życia! Znowu do siebie się uśmiechamy! Znowu … A Bóg-Człowiek nie pojmuje jednego, Dlaczego sumienie rozpaczliwie krzyczy: Czemuż to pokochano mnie Ofiarując historii duszę i ciało I wzniesiono w przestwór nieba Ku chwale odkupienia win, Których w dziecku nie ma? A przecież najpiękniejsze są chwile, które myślą dotykamy - Cudownie wówczas wznieś się ponad barwy wspomnień, Do których nieustannie powracamy. Najpiękniejsze są chwile, których nigdy nie poznamy Prawdziwym wówczas staje się trwanie, W którym zagubienie nie boryka się z odnajdywaniem. Najpiękniejsze są chwile, w których sercem nie kochamy Rozkosznie wówczas spojrzeć w oczy, Które nie zrosisz rozczarowaniem. Znowu Powracamy odnajdując rozczarowanie! (Mariusz Dembiński) Jest taki czas, który u schyłku roku wnosi do naszego życia jedne z najpiękniejszych polskich Świąt - Bożego Narodzenia. Narodziny Chrystusa ...

Niektórzy czynią wszystko, by udowodnić, że pedagogika, podobnie zresztą jak inne nauki społeczne czy humanistyczne, jest nauką gorszą, albo że w ogóle nie jest nauką. Takie tezy znakomicie odpowiadają dziennikarzom i przedstawicielom innych nauk, którzy w swoich potocznych analizach poziomu nauki i rozwoju szkolnictwa wyższego starają się wykazać, jak wielką stratą w społeczeństwie jest podtrzymywanie przy życiu tej dyscypliny wiedzy i kierunku kształcenia. Ciekawe, jak rozumianą pedagogikę mają w swojej świadomości lub doświadczeniu, że nie poszukują innej argumentacji na rzecz jej pełnomocnego i równoważnego wszystkim innym naukom funkcjonowania i rozwoju? Zapewne pedagogika kojarzy im się z własną traumą szkolną, albo z traumą rodzinną jako pozostałością po negatywnych, a może i opresywnych doświadczeniach ze strony byłych wychowawców czy nauczycieli. Nie wiedzą, że ten rodzaj „czarnej pedagogiki” jest od kilkudziesięciu już lat przedmiotem nieustannego wykluczania tak z teorii, j...