pedagog

  W kierowanej przez prof. Michała Kokowskiego Pracowni Instytutu Historii Nauki PAN przy Komitecie Naukoznawstwa PAN odbył się 17 listopada 2025 roku interesujący wykład  pani dr  Agnieszki Raubo z Zakładu Studiów Polonistycznych i Komunikacji Medialnej Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego w Kaliszu (UAM w Poznaniu),. Jego tytuł brzmiał intrygująco:  Retrakcje – „blizny” po nierzetelnościach i błędach naukowców.  Od lat interesuje się zagadnieniem (nie-)rzetelności naukowej, toteż podzieliła się ze słuchaczami, by uświadomić nie tyle skalę zjawiska, które jest dość trudne do rozpoznania, ale wzmocnić wrażliwość na jego występowanie i jemu przeciwdziałać.  W humanistyce, naukach społecznych, teologicznych i o rodzinie nie ma jednoznacznego pojmowania retrakcji, która jest unieważnieniem artykułu czy książki. Niektórzy nie odróżniają retrakcji od: 1) wycofania tekstu jeszcze przed publikacją (article withdrawal), 2) błędu wydawcy (er...

  Rzeczywiście, trzeba sprawdzać każde zdanie z prac, które przekazują nam studenci, bo być może pozyskali jakieś dane z niezweryfikowanych przez siebie źródeł. Jak zacytujemy ich wypowiedź pisemną czy ustną, to może się okazać komunikatem nieadekwatnym do faktów.  Nie mam żadnych problemów z tym, by coś zmienić, skorygować, a jeśli nawet ktoś poczuje się urażony, by przeprosić. Tylko trzeba mi o tym powiedzieć lub napisać. Tak więc jestem niezmiernie zadowolony, że zwrócono mi uwagę na zaistniały błąd w cytacie ze studenckiej pracy, bo mogłem go naprawić i zadośćuczynić.  Czy studenci przeproszą mnie? Nie wiem. Może tak, a może nie. Nie będę aż tak małostkowy, by ich winić za niewłaściwe, może pospieszne działanie.  Wszyscy uczymy się korzystania z danych w sieci, z przesyłanych nam informacji, wiadomości, rozpraw z mediów społecznościowych czy AI, a te mogą okazać się niepełne, nieprawdziwe czy może zbyt drażliwe. Życzę sobie i innym większej czujności, by ni...

W dn. 29 listopada wpis został usunięty. 

Osiem dekad „ Przeglądu Historyczno-Oświatowego ” otwierała analiza redaktora naczelnego prof. UJK Witolda Chmielewskiego , by zachować pamięć o trudnych czasach i aktualnych problemach wydawniczych jednego z najstarszych periodyków naukowej pedagogiki. Było to możliwe dzięki  jubileuszowej konferencji z okazji 120-lecia Związku Nauczycielstwa Polskiego.  Redaktor naczelny periodyku przypomniał historię, która brzmi jak gotowy scenariusz filmu: pełna determinacji, cenzury, znikających dokumentów i ludzi, którzy na przekór polityce wierzyli, że prawdę o polskiej oświacie można i trzeba ocalić. Pierwszym redaktorem Przeglądu był prof. Jan Hulewicz. Pismo powstało w 1946 roku z inicjatywy Czesława Wycecha , człowieka, który nie zgodził się na wymazywanie wojennego dorobku tajnego nauczania. Gdy stalinowska władza próbowała przejąć kontrolę nad historią polskiej szkoły, Wycech i współpracujący z nim badacze stworzyli czasopismo, które miało dawać świadectwo prawdzie.  Pierw...

  Redakcja „Przeglądu Historyczno-Oświatowego” przy współpracy Katedry Historii Edukacji i Pedagogiki Porównawczej Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, chcąc uczcić 120. rocznicę powstania Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz 80. rocznicę ukazania się „Przeglądu Historyczno-Oświatowego”, zorganizowała Konferencję Naukową pt.  Nauczycielski ruch związkowy i jego wkład w kształtowanie się nowoczesnej edukacji.  Celem konferencji stało się szerokie spojrzenie na rozwój ruchu związkowego nauczycieli, w tym refleksja nad jego dziejami i dorobkiem. Dyskusja była prowadzona wokół następujących zagadnień:  1. Organizacja i rozwój ruchu nauczycielskiego oraz towarzystw pedagogicznych w XIX- XXI wieku.  2. Czasopisma pedagogiczne i nauczycielskie jako forum wymiany teorii i doświadczeń.  3. Wybitni przedstawiciele ruchu nauczycielskiego, oświatowego i czasopiśmiennictwa pedagogicznego.  4. Kształcenie i doskonalenie zawodowe nauczycieli jako nieo...

  „Reforma26. Kompas jutra” jest w dużej mierze  reformą programową i dydaktyczną , nie ustrojową. Tym samym niewiele się zmieni, gdyż reprodukowany jest model pozorowanych przez władze partii reform, które nie będą zrealizowane, gdyż zawsze będą trzy strony opozycji skupiającej część: nauczycieli, rodziców i związkowców. Polska oświata jest w ślepej ulicy, bez wyjścia, toteż tym bardziej nie pomoże jej propaganda zapowiadanego sukcesu w wydaniu rzecznika prasowego rządu.     Spójrzmy zatem na kolejne zawody na (dez-)orientację w polityce oświatowej koalicyjnego rządu w sposób względnie zdystansowany, nienaukowy, tak, jak powstały założenia tej deformy edukacji szkolnej. Zapytałem ChataGPT o to, jak postrzega projektowane zmiany w konfrontacji z mapą drogową opracowaną na fali kontestacji polityki władz resortu edukacji w latach 2015-2023 przez ruch społeczny "SOS dla Edukacji".    Dziś wynik tego porównania jest następujący:  ...

  Kiedy pojawiła się nazwa ogłoszonej przez MEN reformy polskiej edukacji "Reforma26. Kompas Jutra" w wydaniu IBE-PIB a adresowana do młodego pokolenia, przypomniało mi się harcerskie doświadczenie z zawodów na orientację. Każdego roku brałem w nich udział i cieszę się, że nadal są one organizowane nie tylko w ZHP, ZHR, ale także przez inne organizacje czy instytucje, bowiem znakomicie łączą one wiedzę z orientacji w terenie z posługiwaniem się mapą terenową.  Faktem jest, że wszystkie pokolenia korzystają z globalnego systemu nawigacji  GPS  (ang. Global Positioning System) w przemieszczaniu się w wybranym przez siebie terenie, a nawet korzysta się z niego w światowej grze terenowej, której sam jestem uczestnikiem i współkreatorem jednego z jej elementów (Geocaching.com).  Jednak bieg, zawody czy impreza na orientację są znakomitą formą analogowej aktywności ruchowej w terenie,  krajoznawczej i poznawczej, w której mogą uczestniczyć dzieci, młodzież czy os...