pedagog

to zacznij od PRAWA O SZKOLNICTWIE WYŻSZYM I NAUCE. Przydatne są tu cztery źródła, chociaż - moim zdaniem - wystarczy to pierwsze z niżej wymienionych, jakim jest:  Poradnik. Postępowania dotyczącego nadawania stopnia doktora habilitowanego     Drugim źródłem są opublikowane Komentarze do Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ich autorami są uczeni nauk prawnych, którzy omawiają i interpretują, także krytycznie, treści tej ustawy.  Są to:       Trzecim źródłem są dla zainteresowanych wykładnią władz i prawników Rady Doskonałości Naukowej relacje z konferencji, szkoleń i wydarzeń, które odbyły się z ich udziałem w różnych uczelniach a zostały opublikowane na stronie RDN:   Szkolenie dotyczące postępowań o awans naukowy zorganizowane we współpracy z Uniwersytetem Warszawskim, które odbyło się dnia 13 marca 2023 r.: https://www.youtube.com/watch?v=OC-K2ilkowM&t=17173s   Konferencja pt. "Postępowania awans...

  (źródło: "Forum Akademickie" 2024 nr 7-8, LINK )  Wśród 100 najzdolniejszych młodych naukowców w edycji 2024 roku Fundacji Nauki Polskiej nie ma ani jednego/jednej pedagoga/pedagożki. Z nauk społecznych jest w tym rozdaniu tylko 9 młodych naukowców, głównie z psychologii i nauk prawnych. Jeden z laureatów jest z zarządzania i komunikacji społecznej.  Kryzys nie dotyczy zatem tylko naszej dyscypliny.    To smutne, bo to oznacza, że powstaje poważna luka międzypokoleniowa w środowisku akademickiej pedagogiki. Być może nikt z uczelni akademickich nie pomyślał o tym, by zgłosić doktorantkę/-a z rzeczywiście oryginalnym, nowatorskim projektem badawczym? A może takich nie ma? To czym się zajmują?  Młodzi narzekają na niskie stypendia, a młodzi doktorzy na niskie płace, brak wsparcia w macierzystej uczelni w ich działalności naukowo-badawczej. Może zgłoszą się lub zostaną zgłoszeni do cennej oferty Fundacji Nauki Polskiej w przyszłym roku?    W szkolni...

    Polska pedagogika ma wielkie szczęście do uczonych tej miary, co profesorowie Stefan Szuman, Sergiusz Hessen, Irena Wojnar czy Bogdan Suchodolski,  którzy podejmowali w swoich studiach i rozprawach zagadnienia związane z teorią wychowania estetycznego . Są badacze  idei - wartości  piękna jako przedmiotu dociekań naukowych, jak m.in. Janusz Gajda, Dariusz Kubinowski, Józef Górniewicz, Henryk Depta, Urszula Szuścik, Andrzej Twardowski,  Andrzej Sztylka, i in., toteż z dużym zainteresowaniem sięgnąłem po monografię socjologa - prof. Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim - Pawła Prűfera, która pięknem okładki i tytułem zapowiada koncentrację autora na jednej z trzech wartości absolutnych, jaką jest PIĘKNO.    Ksiądz, naukowiec, socjolog, maratończyk i ultramaratończyk, autor wielu rozpraw naukowych z socjologii religii podjął się niezwykłego zadania przełożenia doznań estetycznych  podmiotów społecznych i własnych bada...

  Wiceminister nauki i szkolnictwa wyższego dr hab. Maciej Gdula wywołał problem koniecznych zmian w funkcjonowaniu Polskiej Akademii Nauk. Już dawno temu powróciły czasy centralistycznego sterowania środowiskami naukowymi bez względu na to, czy czyniła to prawica, czy obecnie zamierza tak działać lewica. Z troską o polską naukę nie ma to wiele wspólnego. To, że PAN jest od lat tajemniczo zarządzana, podtrzymując zasadę "samych swoich", nie oznacza, że należy likwidować ostatnią jej strukturę wolnościową, jaką są komitety naukowe.  Można mieć zastrzeżenia, co do składu osobowego tych komitetów, ale jest on taki, jak pozwala na to środowisko naukowe poszczególnych dyscyplin. Im więcej jest w nim "graczy", "manipulatorów" listami wyborczymi czy raczej zobowiązującymi do głosowania na "swoich", tym bardziej bezwartościowa w przestrzeni publicznej i naukowej jest działalność części członków takiego komitetu. Żyje wówczas samozachwytem części jego czł...

  Trwa dyskusja na temat projektu ustawy rządowej o Polskiej Akademii Nauk. Każdy, kto chciałby coś przeczytać na temat komitetów naukowych przy PAN, doświadczy rozczarowania.  Strony - jedynych w wolnych wyborach akademickich ciał społecznych  - zostały zlikwidowane. Nie ma także w BIP PAN żadnych danych o komitetach. Przykładowo w Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN jest ich członkiem i władzą jakiś Jan Kowalski.  Czyżby był to atak hakera, sfrustrowanego informatyka? Zapewne nie, bo może być próba tworzenia nowej wizualizacji danych. Jeśli tak, to należało o tym poinformować, że "strony są w przebudowie".    Jutro podzielę się własną opinią na temat PAN.  Do MNiSW jej nie wyślę, bo rządzący i tak uczynią to, co chcą. Głosy konsultacyjne wylądują w koszu historii. 

  W czasie wakacji spotykam uczniów różnych typów szkół. Zapytałem czternastolatka jednej z trójmiejskich szkół podstawowych: "Czy jest taki nauczyciel w jego szkole, którego zwolniłby z pracy za nic nierobienie?" Nadmieniam, że chłopiec ma świadectwo ukończenia klasy siódmej z wyróżnieniem, a więc z tzw. biało-czerwonym paskiem. Nawet nie zastanawiał się zbyt długo nad udzieleniem mi odpowiedzi. Stwierdził bowiem, że miał bardzo dobrych nauczycieli z wyjątkiem pani od... informatyki (sic!).  Prawie cały rok zajęciea z tego przedmiotu były prowadzone w luźnej formie na zasadzie "róbta, co chceta". Wyraziłem więc swoje zdumienie. Jak to jest możliwe, że zajęcia z informatyki nie były dlań atrakcyjne? Kto, jak nie nauczyciel informatyki, powinien wprowadzać uczniów w tajniki poruszania się w wirtualnym świecie i korzystania z dobrodziejstw programowania lub korzystania z programów internetowych?   Co to zatem była za nauczycielka informatyki? Jak wyglądały te zajęcia?...

  (Na fotogrfii: T. Lewowicki, autor: BŚ) Wiadomość o śmierci Profesora Tadeusza Lewowickiego  (1942-2024) dotarła do mnie wczoraj wieczorem. Nie mogę zebrać myśli, bo przewijają się przez moją pamięć setki bezpośrednich spotkań z Mistrzem dla wielu pokoleń polskiej pedagogiki. Wydaje się,  że tak wybitni Uczeni są nieśmiertelni i jest w tym wyobrażeniu prawda, bowiem odszedł profesor wyjątkowy, niepowtarzalny, wielce zasłużony dla pedagogiki jako nauki. Własnymi badaniami, twórczością naukową T. Lewowicki czynił wszystko, by nasza dyscyplina postrzegana była i szanowana wśród innych dyscyplin naukowych humanistyki i nauk społecznych.  Wielokrotnie chciał żegnać się z nami, kiedy przechodził na emeryturę, gdy podsumowywał własne dokonania w kształceniu kadr dla pedagogiki naukowej i praktycznej, finalizował przewodniczenie Komitetowi Nauk Pedagogicznych PAN (1993-2007), Letnim Szkołom Młodych Pedagogów przy tym gremium czy jako współorganizator  ogólnopolskich z...

      Jak przyznaje we wstępie wybitny naukoznawca, profesor historii i socjologii nauki    w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu - Piotr  Hü bner (1944-2023) - dwadzieścia lat jego współpracy z redakcją "Forum Akademickie" znalazło  swoją eksternalizację w postaci wydania trzytomowego dzieła " Encyklopedia polskiej nauki akademickiej " (Toruń, 2023). Przedwcześnie zmarły  Autor zdążył jeszcze podzielić się z kolejnymi pokoleniami uczonych wynikami swoich wieloletnich badań na temat niebezpiecznie wygaszanej przez kolejne frakcje polityczne kultury universitas, której podstawą powinny być "(...) symbole i wartości przechowywane jako depozyt tradycji akademickiej, a nie - jak to bywa w monografiach instytucji nauki czy biografiach uczonych - uwarunkowania materialne" (s.11). Wydając swoją pracę w formie encyklopedycznej zmienił typowe dla tego typu publikacji alfabetyczne ujęcie prezentowanych haseł oraz wyszedł poza ramy wąsko pojmowan...