pedagog

  Francuskie media traktują już protest licealistów jako poważny kryzys społeczny i polityczny, ale nie są zgodne co do jego interpretacji. Co ciekawe, dominującym określeniem nie jest jeszcze révolte  (rewolta), lecz raczej mobilizacja rozgniewanych uczniów szkół średnich do wyrażenia w proteście niezadowolenia. Sam język opisu jest częścią sporu o znaczenie wydarzeń.  Dzięki AI mogłem przyjrzeć się tym wydarzeniom z perspektywy pedagogicznej a nie politycznej. W „Le Monde” wyraźnie rozdziela się źródła protestu od jego późniejszej eskalacji. Redakcja podkreśla, że początkiem były bardzo konkretne doświadczenia uczniów: braki nauczycieli, przepełnienie klas, zły stan budynków, przeciążone plany zajęć, lęk przed Parcoursup i poczucie, że szkoła nie daje wszystkim równych warunków.  Komentarz redakcyjny z 2.10.2026 roku ma znamienny tytuł: „Il aurait fallu commencer par écouter les élèves” – należało zacząć od wysłuchania uczniów. Jednocześnie „ Le Monde ” od...

  ( źródło i nauguracja roku akademickiego 2026-2027 na Wydziale Nauk o Wychowaniu UŁ) Pierwszy raz inauguracja roku akademickiego na Uniwersytecie Łódzkim została zastąpiona formułą międzyuczelnianego partnerstwa  w 2023 roku.  Ówczesna pani rektor - prof. Elżbieta Żądzińska odstąpiła od tradycji organizowania ogólnouczelnianej inauguracji roku akademickiego. Wcześniej uczeni, studenci, pracownicy administracji spotykali się jako jeden uniwersytet, by wspólnie z władzami uczelni uczestniczyć w uroczystym rozpoczęciu roku akademickiego.  W Uniwersytecie Łódzkim brak ogólnouniwersyteckiej ceremonii rozpoczęcia roku akademickiego został od kilku lat zastąpiony wydziałowymi inauguracjami z udziałem rektora lub jednego z prorektorów.  W trakcie wydziałowej uroczystości odbywa się immatrykulacja studentów studiów I,  II i III stopnia.  Nowa forma rozpoczęcia roku akademickiego dotyka kwestii przywiązania części kadr akademickich do uprzedniego ceremoni...

          Gorąco polecam dostępny online wykład prof. Jerzego Bralczyka p.t. "O języku specjalnie".  Tytuł nie jest przypadkowy, bowiem był to wykład inaugurujący rok akademicki 2026/2027 w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Wystarczy odtworzyć relację z tej uroczystości (od 1:00:45), do której JM Rektorka prof. APS dr hab. Barbara Marcinkowska zaprosiła specjalnego Gościa o wygłoszenie pierwszego w nowym roku akademickim wykładu.  Chciałbym, żeby wszyscy, lub chociażby większość nauczycieli akademickich, którzy będą prowadzić zajęcia dydaktyczne w swoich uczelniach, mieli specjalną motywację i satysfakcję ze spotkania z młodzieżą akademicką, jaką zaprezentował w swoim wystąpieniu wybitny uczony i mówca prof. Jerzy Bralczyk. Po wysłuchaniu jego wykładu pojawiło się pytanie: Czy pedagogika specjalna może być ujmowana jako specjalna pedagogika?  W sensie swoistości tej pedagogiki pytanie jest retoryczne. ...

  ( źródło foto : prof. IP USz Elżbieta Magiera)  Z żalem odebrałem wczoraj wiadomość o śmierci dr hab. Elżbiety Magiery , profesor Uniwersytetu Szczecińskiego, historyk wychowania i wieloletniej nauczycielki akademickiej Instytutu Pedagogiki. Jej macierzyste środowisko pożegnało Ją jako cenioną badaczkę, znakomitą nauczycielkę i wspaniałego Człowieka. Za tymi słowami stoją lata wspólnej pracy, spotkań i rozmów, których nie pomieści żaden wykaz publikacji ani urzędowy biogram.  Odejście historyka wychowania skłania do szczególnej refleksji. Ktoś, kto przywracał naszej pamięci dawnych nauczycieli, idee i instytucje edukacyjne, sam staje się osobą, o której pamięć trzeba się zatroszczyć. Nie tylko przez odnotowanie dat życia i kolejnych stopni naukowych, lecz przede wszystkim przez ponowne odczytanie pytań, którym poświęcił swoją pracę. W przypadku Elżbiety Magiery były to pytania o wychowanie człowieka uczestniczącego w życiu społecznym: o jego odpowiedzialność, obywatelsk...

Szkołę można zburzyć szybciej, niż zdoła się odbudować warunki rozwoju jednego dziecka. Można jednak podtrzymywać nauczanie także wtedy, gdy szkolny budynek przestał istnieć. Między tymi dwiema prawdami rozgrywa się dramat ukraińskiej edukacji omawiany podczas XI Forum Polska–Ukraina przez profesorów Narodowej Akademii Nauk Pedagogicznych Ukrainy: Wasyla Kremienia, Nelli Nyczkało i Oleny Łokszyny. Nie była to wyłącznie narracja o zniszczeniach wojennych, aczkolwiek w trakcie obrad dotarła do nas wiadomość o raszystowskim ataku w centrum Kijowa.  Wybrzmiewały w niej również optymizm i nadzieja, wynikające z nadzwyczajnej mobilizacji ludzi podtrzymujących działalność oświatową i akademicką, a zarazem przygotowujących ją do przyszłości.  Zniszczenie nie kończy się na murach Pierwszym językiem opisu wojennych strat są liczby. Kremień przywołał dane o 4186 uszkodzonych placówkach edukacyjnych i 421 całkowicie zniszczonych. Bezpośrednie straty w infrastrukturze szkolnej i naukowej o...