pedagog

W grudniu 2025 roku ukazała się praca, obok której nie sposób przejść obojętnie. Mam na myśli imponującą objętością i wagą merytoryczną księgę jubileuszową pod redakcją Wiesława Partyki: Człowiek. Wspólnota. Dziedzictwo. Księga jubileuszowa prof. Mariana Surdackiego (Lublin 2025). To tom niezwykły — liczący 1026 stron — przygotowany przez współpracowników Jubilata z Instytutu Pedagogiki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II jako dar dla uczonego, którego obecność w polskiej humanistyce od dekad wyznacza standardy rzetelności, cierpliwości badawczej i intelektualnej uczciwości. Już sam tytuł księgi trafnie oddaje to, co w dorobku Profesora Mariana Surdackiego  jest najważniejsze: koncentrację na człowieku rozumianym nie w izolacji, lecz zawsze w relacji — zakorzenionym we wspólnocie i zanurzonym w dziedzictwie kulturowym. To perspektywa dziś szczególnie cenna, a jednocześnie coraz rzadsza w świecie nauki podporządkowanej wskaźnikom i pośpiechowi. Część biograficzną to...

  Udostępniam życzenia, które otrzymuję, a przecież są one także dla każdego, kto ma bezpośredni lub pośredni kontakt ze mną. Dziękuję za każde dobre słowo w czasach - niestety także - zakłamania, obłudy, ucieczki od wolności, zdrad i pozorów.  Miłosiernie pochylam się nad nimi, nad psychopatami, samooszukującymi siebie frustratami, zawistnikami. Nie będę ścigał ich sądownie, bo reprezentuję inną kulturę niż ci, którzy żyją z fałszowania rzeczywistości.  Niech Święta będą czasem dobrych rozmów, śmiechu i odpoczynku, a Nowy Rok przyniesie mnóstwo świetnych pomysłów. N iech nadchodzące Święta przyniosą  Wam radość i ukojenie! Niech będą bezpieczne i utulne! Niech Moc Bożych Narodzin potwierdzi nam wszystkim, że Wiara, Nadzieja i Miłość to  fundament naszego społecznego istnienia!  prajeme Vám požehnané a milostiplné vianočné sviatky. Nech čaro Vianoc, hojnosť lásky, zdravia, pokoja a šťastia Vás sprevádza aj v budúcom roku 2026. przyjmij proszę moje życzenie ...

  Tuż przed Wigilią, w tym szczególnym czasie zawieszenia między jeszcze a już, kurier przyniósł książkę: Połamane opłatki i rozmowy maciejki Ryszarda Macieja Łukaszewicza. Jakby sama droga przesyłki wiedziała, kiedy dotrzeć. To książka, która nie przychodzi przypadkiem — przychodzi wtedy, gdy rok domyka się jak stary zeszyt, a my mimowolnie zaglądamy między zapisane i niezapisane kartki własnej pamięci. Autor zachwyca pięknem słowa i czułą retrospekcją doznań wpisanych w doroczne Święta Bożego Narodzenia. „Nader osobiste rozmyślania o czasie jedynym” — podtytuł tej literackiej autoanalizy — nie jest jedynie zapowiedzią introspekcji. To raczej zaproszenie do wspólnego zatrzymania się przy wigilijnym stole, gdy już prawie wszystkie jesienne liście są wytańczone za samochodem, a ostatnie z nich próbują jeszcze raz wzbić się w górę i przykuć uwagę zamyślonego przechodnia. Świat cały razem z tymi liśćmi opada/upada, czyni się nieznośny, przegrany, bywa że rozdrażniony, czy nieudany j...