Posty

Wyświetlam posty z etykietą poezja

Przedświątecznie o poezji dla pedagogów

Obraz
      Zastanawia mnie, kiedy wiersz,  nie przestając być tekstem, staje się zarazem darem poetów -  także dla pedagogów.  Są wiersze, które się czyta okazjonalnie, sytuacyjnie, ale są też takie, które się otrzymuje. Wczoraj dotarł do mnie najnowszy tomik poezji Danuty Muchy  „Je fais danser les mots / Zatańczę słowa”, ktory został  wydany we Francji w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej.  Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że Autorka wpisała do niego odręcznie wiersz skierowany imiennie do mnie.  „Bielą nicią albo snem bieli wokół nieba — pieśń zatańczyły lotem myśli dni otwarte pełne przyśnień"  Nie jest to wiersz do dokonania przeze mnie analizy, gdyż nie jestem literaturoznawcą, ale do doświadczania piękna myśli genialnej polskiej poetki.  Z pomocą AI odczytujemy: "Rozpoczyna się od bieli, tej samej, która może oznaczać początek, ciszę, ale i przestrzeń jeszcze niezapisaną. B...

"Kasztany" piękna poezji wczesnoszkolnej pedagog - dr Zofii Olek-Redlarskiej

Obraz
  Wśród nauczycieli akademickich kształcących nie tylko na kierunkach filologicznych, ale także w dziedzinie nauk społecznych, są poeci, autorzy dzieł literackich dla dzieci, młodzieży czy dorosłych. Jedną z autorek wierszy a zarazem nauczycielką akademicką jest adiunkt na kierunku pedagogika w Uniwersytecie w Białymstoku pani dr Zofia Olek-Redlarska .     Właśnie wydała kolejny tomik swoich wierszy p.t. "Pękające kasztany", który pięknie zilustrowała jej siostra - Maria Sękowska . Publikacja mogła się ukazać dzięki stypendium Marszałka Województwa Podlaskiego w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury na sezon artystyczny 2024. Doktor Zofia Olek-Redlarska jest adiunktem w Zakładzie Pedagogiki Przedszkolnej i Wczesno­szkolnej na Wydziale Nauk o Edukacji Uniwersytetu w Białymstoku , gdzie prowadzi zajęcia z metodyki edukacji polonistycznej oraz edukacji literackiej. Czyż nie jest to najwspanialszy dar uczelni dla kandydatów do zawodu naucz...

Poetyckie "Motyle" Marii Filochy

Obraz
  Uczennica V Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku Maria Filocha wydała debiutancki tomik wierszy p.t. " Motyle ". Poeci od wieków są zwierciadłem a może i sumieniem własnego środowiska życia. Zapraszają nas od czasu do czasu do pokoju własnej duszy, do poznania głębi swoich/naszych doznań, odczuć, doświadczeń, a więc do tej przestrzeni, która u zdecydowanej większości z nas jest głęboko skryta, nieuświadamiana, a może i spychana w zapomnienie.  Czytając, a raczej współprzeżywając z autorką twórczy ślad jej uczuć, podziwiam nie tylko jej talent, zdolność do poetyckiego komunikowania spraw radosnych i bolesnych, wzruszających i porażających, rozczulających i oczywistych, oczekiwanych i niespełnionych. Doskonale rozumiem, jak trudno pogodzić się z tym, że mimo małych i wielkich dramatów, uniesień i porażek, przyjdzie nam wielokrotnie powtarzać, że świat toczy się dalej. "Tramwaj jeździ o tej samej porze, nieważne, jak głośno krzyczę" (s.8) .  Ktoś może zapytać, kogo w...

Pedagogiczne źródła twórczości artystycznej

Obraz
  Agnieszka Janiszewska obroniła na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego rozprawę doktorską pod niezwykle intrygującym tytułem: " Przymus tworzenia w narracjach artystów. Perspektywa psychopedagogiczna ". Napisała ją w ramach studiów III stopnia, w Szkole Doktorskiej Nauk Społecznych pod kierunkiem prof. Krzysztofa Szmidta .  Jak zaznaczyła we wstępie, pierwotną inspiracją do podjęcia kwestii przymusu tworzenia były jej osobiste "(...) doświadczenia zawodowe (pedagogiczne) współpracy z twórcami, a także interakcje z przedstawicielami profesji artystycznej o charakterze prywatnym. Te pierwsze miały miejsce zwłaszcza w ramach warsztatów rozwojowych (coachingowych) dla twórców, prowadzonych przeze mnie m.in. w instytucjach (domach i ośrodkach) kultury i sztuki".  W okresie pandemii nawiązała kontakt z 24 artystami, dociekając w rozmowie z nimi odczuwanej przez nich konieczności ekspresji twórczej z punktu widzenia ich dążeń samorealizacyjnych. Mnie jednak...

Codzienność oczami psychiatry

Obraz
      Nie, nie, to nie będzie post o psychiatrze, z którego pomocy miałbym korzystać, bo nie ma takiej potrzeby, ale o poglądach wybitnego czeskiego psychiatry Radkina Honzáka, z którym rozmawiała na temat codzienności Renata Červenková. Wywiadu udzielił po 50 latach wsłuchiwania się w ludzkie troski, problemy egzystencjalne, a jego książkowa edycja, której tytuł brzmi "Wszyscy żyjemy w domu wariatów" jest opatrzona dodatkowo przedzielającymi kolejne rozdziały cytatami, a nawet wierszami, które wprowadzają do treści rozmowy: 1.     Pacjenckie kłamstwa, doktorskie prawdy, i na odwrót („Nigdy nie mów „cholera”, dopóki pacjent  jest świadomy” – Zasada Stettnera adresowana do chirurgów). 2.     Kiedy dusza kłóci się z ciałem.  („Jakże godne wędrowanie, gdy idą razem, dziwna rzecz ciało me, jakże brzydkie, i ma dusza, piękna pani. Nie kłócą się, a przecież każdy swoją prawdę chroni,  zaś w tym cudnym wędrowaniu wędrują razem aż...

Czas rozstania i podziękowań

Obraz
  (foto: Posiedzenie Rady Społeczno-Doradczej ŁCDNiKP w 2005 roku)  W związku z przejściem  z dniem 31 sierpnia 2023 roku  na emeryturę dyrektora Łódzkiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznergo w Łodzi JANUSZA MOOSA , a  tym samym także z kończącą się wieloletnią Jego kadencją na stanowisku dyrektora ŁCDNiKP w Łodzi, przekazałem wyrazy mojego najwyższego uznania i wdzięczności za możliwość społecznego włączenia się do dwóch stałych form współpracy z p. dyrektorem i znakomitym zespołem pracowników, konsultantów , doradców ŁCDNiKP: 1) w roli przewodniczącego/wiceprzewodniczącego Rady Społeczno-Doradczej ŁCDNiKP w Łodzi oraz 2) członka Kapituły przyznającej wyróżnienia w ramach Ruchu Innowacyjnego w Edukacji .   Złożyłem rezygnację z obu ról, które były pełnione przeze mnie ze względu na wartość współpracy z J. Moosem jako Mistrzem Pedagogiki Zawodowej. Łączyliśmy naukę z praktyką oświatową przez przeszło trzydzieści pięć lat. Podzi...

Nie ma dobrej edukacji bez innowacji

Obraz
Po raz dwudziesty szósty odbyło się w Muzeum M. Łodzi (Pałac Poznańskiego)  PODSUMOWANIE RUCHU INNOWACYJNEGO W EDUKACJI. Pomysłodawcą tak wyjątkowego święta PRIUMS INTER PARES, a więc najlepszych spośród najlepszych uczniów wszystkich typów placówek edukacyjnych w kraju, nauczycieli, podmiotów społecznych i gospodarczych wspomagających nowoczesną edukację jest jedyny taki dyrektor w kraju, dyrektor Łódzkiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego w Łodzi - JANUSZ MOOS .  Tegoroczne "Podsumowanie..." miało szczególny charakter, bowiem J MOOS - osoba/instytucja/charyzmatyczna/pasjonat, twórca wielu innowacji w szkolnictwie (pro-)zawodowym, a więc wybitny ekspert w zakresie najbardziej adekwatnej do zmian w technologii produkcji, na rynku pracy, w zakresie procesów komunikacji i najnowszej wiedzy naukowej z psychologii uczenia się oraz z dydaktyki konstruktywistycznej rozstawał się z tym wydarzeniem, z racji przejścia na emeryturę.  Mamy nadzieję, że...