pedagog

  Przekazane mi przez Profesora Czesława Kupisiewicza wspomnienie może wzbogacić wiedzę historyków oświaty. Rzecz dotyczy KOMITET U  EKSPERTÓW DLA OPRACOWANIA RAPORTU O STANIE OŚWIATY W PRL.   28 stycznia 1971 roku   minister Jabłoński zaproponował mi telefonicznie udział w pracy Komitetu Ekspertów dla Opracowania Raportu o Stanie Oświaty w PRL, utworzonego przez administrację edukacyjną przed paroma dniami. Miałbym być wiceprzewodniczącym tego gremium, a jego przewodniczącym   profesor Szczepański. Wyraziłem zgodę, ale zastrzegłem, że musiałbym być zwolniony z obowiązków wiceprezesa Zarządu Stołecznego ZNP oraz z niektórych powinności administracyjnych w rektoracie. Minister zapowiedział, że podejmie działania zmierzające w tym kierunku. Kolejny raz zadałem sobie pytanie: Czy podołam nowym i równocześnie dodatkowym obowiązkom? Czy uda mi się połączyć je z równoczesną pracą w rektoracie i na Wydziale Psychologii i Pedagogiki, gdzie nadal prowadziłem zajęcia dy...

     Sięgam do wypowiedzi pedagoga, profesora Mirosława Ziemnowicza z 1928 roku, bowiem przeczytałem w Rzeczpospolitej, jakoby Prymas Polski abp.  Wojciech Polak   zmartwił się wynikami badań sondażowych  wśród młodych Polaków. Wynika z nich radykalny spadek praktyk religijnych młodego pokolenia po sześciu latach rządów prawicowej formacji politycznej. Polityka sprzyja tej części środowiska Kościoła katolickiego, które doktrynalnie trwa w czasach sprzed II Soboru Watykańskiego, a zatem nie zamierza liczyć się z procesami zmian społeczno-kulturowych na świecie oraz z polityką Papieża Franciszka.   To przypominam aktualną myśl pedagoga:  Autorytet państwa i kościoła płynie z wiary w ich siłę moralną. Gdy jednak w państwie coś psuć się zaczyna, gdy prawo przestaje być prawem dla wszystkich, niknie szybko autorytet państw i kościoła, a obok nich powstaje natychmiast inny lub najczęściej inne autorytety, starające się opanować umysły i serca. (s....

 

    Jak każdy nauczyciel akademicki w uczelniach państwowych zostałem objęty oceną za działalność naukowo-badawczą. Należało wypełnić odpowiedni formularz sprawozdawczy. Na podstawie przekazanych danych powołana przez władze rektorskie komisja oceniająca formułowała pozytywną lub negatywną ocenę za lata 2017-2021. Nie będę zamęczał tak obszernym zestawieniem, tylko skoncentruję się na wykazie prac naukowych, które ukazały się w bieżącym roku kalendarzowym.  W 2021 roku opublikowałem:  1. Monografie naukowe:  1.1. Bogusław Śliwerski, Wprowadzenie do teorii krytykoznawstwa. Krytyka naukowa (nie tylko) w pedagogice , Kraków: Oficyna Wydawnicza "Impuls", 2021, ss.259. [ISBN 978-83-66990-58-6 ]   1.2. Bogusław Śliwerski, Michał Paluch (2021). Uwolnić szkołę od systemu klasowo-lekcyjnego , Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”. [ISBN 978-83-8095-969-9; ISBN 978-83- 8095-961-3] 2. Redakcja monografii naukowych:  2.1.   Redaktor serii DROGOWSKAZY (W) E...

    (źródło mem'a - Facebook)  Mająca nastąpić w szkolnictwie wyższym wiosną 2022 roku ewaluacja dyscyplin naukowych sprawia, że rok 2021 kończy się totalnym szaleństwem publikacyjnym. Jak to bywa w naszym kraju, Polacy uwielbiają realizować swoje obowiązki w ostatnim momencie, tuż przed zamknięciem urzędu, sklepu czy systemu dostępu do rejestracji danych o osiągnięciach naukowych.  Dziwimy się, że studenci oddają swoje prace na pięć minut przed przysłowiową dwunastą, ale wielu naukowców czyni tak samo. Znajdujące się w wykazie Ministra Edukacji i Nauki wydawnictwa naukowe oraz podobnie legitymizowane redakcje czasopism naukowych pracują 24 godziny na dobę, by zdążyć wydać do końca 2021 roku książki i artykuły. Tyko do 15 stycznia 2022 roku będzie dostęp do systemu rejestrującego osiągnięcia naukowe (publikacje, ale i patenty, rozwiązania praktyczne w służbie narodu itp.).  Wydawnictwa rozpaczają, bo utworzyły się kolejki w drukarniach. To spowodowało, że wiele...

  Wczorajsza wiadomość o śmierci Profesor IRENY WOJNAR była tą, której nie chciałbym otrzymać. Jako historyk myśli pedagogicznej, filozof sztuki, pedagog kultury, w tym teorii wychowania estetycznego BYŁA, JEST i BĘDZIE  IKONĄ  nie tylko  POLSKIEJ PEDAGOGIKI KULTURY , jedną z najznakomitszych Humanistek XX i XXI wieku. Tworzyła bowiem niemal do ostatnich chwil swojego życia z troską o losy świata humanum.  Zmarła w wieku 97 lat, ale dla mnie i zapewne dla wielu pedagogów kilku pokoleń była jakby nieśmiertelna, zawsze z nami, przy nas i dla nas. Wzbogaciła światową pedagogikę wyjątkową twórczością, niepowtarzalnością myśli, pięknem słowa, zawsze szczerym i bezinteresownym zaangażowaniem w sprawy cywilizacji ludzkiej. Domknęła swoim odejściem pewną epokę w pedagogice humanistycznej, pedagogice globalnej i egzystencjalnej zarazem.  Nikt nie potrafił tak jak I. Wojnar pięknie mówić i pisać o człowieku, o roli kultury w naszym życiu, o estetyce i najwyższych war...