Kto proceduralnie a nie merytorycznie zyskuje w konkursach NCN?

Od powstania Narodowego
Centrum Nauki ważna była dla badaczy jasność kryteriów ocen wniosków badawczych
i transparentność wyników poszczególnych konkursów. Po latach działania tej
instytucji pojawia się więcej wątpliwości, uwag, a nawet zastrzeżeń, co jest
naturalne, kiedy nie ma dostępu do danych. Na portalu NCN odnotowano:
"Koordynatorzy
Dyscyplin Narodowego Centrum Nauki przedstawiają listy rankingowe projektów
zakwalifikowanych do finansowania w ramach konkursów NCN".
Moim zdaniem, to za mało.
Na przykładzie panelu HS6, który obejmuje konieczność rywalizowania o środki
między badaczami trzech dyscyplin naukowych: pedagogiką, psychologią i
socjologią, wielokrotnie zwracałem uwagę na to, że ewaluacja dyscyplin
naukowych, od której zależy przyznana jednostkom akademickim kategoria, dotyczy
każdej z dyscyplin odrębnie.
Dlaczego zatem
rozdzielane są środki budżetowe na granty w ramach grup dyscyplin naukowych a
nie dyscyplin naukowych? Władze NCN nie ujawniają, ile wniosków było
ocenianaych w ramach grup dyscyplin. Nie dowiemy się zatem, ile wnioskó
wpłynęło z pedagogiki, ile z psychologii i ile z socjologii. Ba, adekwatnie do
tej formuły nie dowiemy sie, jaki jest rozkład beneficjentów. Dlaczego to
ukrywają? Z ustawy nie wynika takie ograniczenie dostępu do danych.
(https://www.ncn.gov.pl/konkursy/wyniki/2026-06-11-opus30-sonata21)
Finansowanie projektów przez NCN i ewaluację działalności dyscyplin
naukowych zbudowano w Polsce według dwóch różnych porządków. Po pierwsze, model finansowania projektów badawczych ma bezpośrednią podstawę ustawową. Art.
18 pkt 1 i 3 ustawy o NCN powierza Radzie określanie maksymalnie trzydziestu
dyscyplin lub grup dyscyplin na potrzeby konkursów oraz ustalanie
przeznaczonych dla nich środków. Ustawodawca nie zobowiązał więc NCN do
odwzorowania klasyfikacji stosowanej w ewaluacji. Co więcej, limit trzydziestu
obszarów uniemożliwia utworzenie odrębnego panelu dla każdej z obecnych
dyscyplin. ncn.gov.pl
Po drugie, panel NCN ma
organizować ocenę projektów badawczych, natomiast ewaluacja dyscyplin ma
umożliwić władzy ocenę działalności naukowej prowadzonej w danej jednostce
akademickiej. NCN przyjęło podział na 26 paneli w trzech grupach: HS, ST i NZ.
Uzasadniając zmiany paneli, wskazywało na potrzebę dostosowania ich do
rzeczywistych kierunków badań, przekraczania granic dyscyplin i korzystania z
rozwiązań ERC. Jest to uzasadnienie organizacji konkursów, a nie dowód, że
każdy przyjęty podział zapewnia jednakowo dobre warunki wszystkim dyscyplinom.
Nie jest to jednak
uzasadnienie zgodne z obowiązującymi normami w międzynarodowych agencjach
finansowania projektów badawczych. Dziwnym trafem, nie zwraca się na to
uwagi, tylko przyjmuje, że skoro polski rząd i parlament przyjął taką a nie
inną ustawę, to jest ona zgodna nie tylko z prawem krajowym, ale także
uwzględnia procedury dostępu do finansowania badań przez agencje
międzynarodowe. Jeszcze do tej kwestii powrócę.
Nadal uważam, że kluczowa
jest jednak konsekwencja rozwiązania, w wyniku którego pedagogika, psychologia
i socjologia znajdują się we wspólnym panelu HS6 „Człowiek i życie społeczne”,
choć w systemie ewaluacji funkcjonują jako odrębne dyscypliny. Pedagogika ma w
tym panelu własne deskryptory, ale deskryptor nie oznacza odrębnego budżetu ani
osobnego konkursu.
Powstaje zatem zasadne
pytanie: czy wspólna konkurencja grantowa zapewnia równorzędne traktowanie
różnych tradycji teoretycznych, metodologii i sposobów dokumentowania wartości
badań? Badania interpretacyjne, historyczne czy filozoficzne nie muszą
prezentować swojej wartości w taki sam sposób jak badania eksperymentalne. Samo
połączenie ich w panel nie dowodzi dyskryminacji, ale też samo powołanie się na
interdyscyplinarność nie dowodzi bezstronności podziału środków.
Zwracam uwagę na
dwie kwestie:
- Odrębne budżety dyscyplin mogłyby
chronić możliwości rozwoju każdej z dyscyplin naukowych, ale wymagałyby
uzasadnienia proporcji podziału środków finansowych i rozwiązania kwestii
oceny projektów interdyscyplinarnych.
- Rozliczalność NCN według dyscyplin jest
potrzebna nawet przy zachowaniu wspólnych paneli: powinniśmy mieć pełną
informację w zakresie liczby składanych wniosków w ramach poszczególnych
dyscyplin a nie ich grup, wnioskowane i przyznane kwoty każdej z nich,
współczynniki sukcesu oraz sposób zapewnienia im właściwej oceny
eksperckiej.
NCN częściowo dostrzegło
tę rozbieżność, bowiem opublikowało zestawienia
za lata 2011–2021 przekładające panele i deskryptory na dyscypliny naukowe.
Zastrzegło jednak, że przyporządkowanie ma charakter statystyczny i bywa
dyskusyjne (sic!)., a to tylko potwierdza, że oba porządki nie są tożsame.
Dlaczego nie publikuje się od tamtej pory zestawień danych???
Jak stwierdzono w NCN:
"Wnioski złożone i zakwalifikowane do finansowania przez NCN uporządkowane
zostały zgodnie z ministerialną klasyfikacją dziedzin nauki i dyscyplin
naukowych lub artystycznych (Rozporządzenie MNiSW z dnia 20 września 2018 r. w
sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych).
Podział ten nawiązuje do nowych przepisów dotyczących ewaluacji jednostek
naukowych i badawczych, według których ocenie podlega działalność naukowa całej
jednostki we wszystkich dyscyplinach, w których zadeklarowała ona jej
prowadzenie (zgodnie z art. 343 ust. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o
szkolnictwie wyższym i nauce). Ewaluacja jednostek wg nowych zasad jest w
toku".
Okazuje się, że władze
Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wprowadziły w błąd środowisko
akademickie, skoro nie zmieniły ustawy o NCN tak, by była ona sprzężona z
ustawą o ewaluacji dyscyplin naukowych! Nadal nie chcą tego dostrzec także
obecne władze resortu? Legalność powyższego rozwiązania nie uzasadnia jego
nierzetelności naukowej.
Można zapoznać się z
rozwiązaniami tej kwestii w krajach Europy Zachodniej. Przykładowo, w
klasyfikacji Deutsche Forschungsgemeinschaft na lata 2024–2028 występują osobno
i odrębnie sa oceniane i finansowane dyscypliny naukowe, obejmując:
- 1.21 Educational Research — badania
pedagogiczne;
- 1.22 Psychology — psychologia;
- 1.23 Social Sciences — m.in.
socjologia i politologia.
Kolegium pedagogiczne
obejmuje pedagogikę ogólną i historię wychowania, nauczanie i uczenie się,
systemy i instytucje edukacyjne oraz badania socjalizacji, pomocy i
profesjonalizmu. Nie przyjęto więc rozwiązania odpowiadającego polskiemu HS6.
Nie oznacza to automatycznie gwarantowanej puli pieniędzy dla każdej
subdyscypliny, ale zapewnia odrębne forum oceny pedagogicznej. dfg.de
DFG uzasadnia swoją
strukturę potrzebą uwzględnienia różnorodności badań. Przegląda ją co cztery
lata, a przy projektach przekraczających granice dyscyplin może angażować
więcej niż jedno kolegium. Interdyscyplinarność obsługuje zatem również przez
współpracę odrębnych gremiów.
We Francji są oddzielne
organy dla oceny jednostek i projektów badawczych. Hcéres ocenia
instytucje i jednostki badawcze. Natomiast agencja grantowa ANR organizuje
ocenę projektów według osi badawczych. W głównym konkursie AAPG 2026
przewidziano 57 osi, 38 w siedmiu obszarach dyscyplinarnych i 19
przekrojowych, każdą z własnym komitetem oceny. Jak widać zadbano o
rozróżnienie między procedurą ewaluacji jednostek a organizacją konkursów
projektów badawczych. Hcéres.
W Niderlandach
ewaluacja projektów badawczych w ramach dyscyplin naukowych powiązana jest
ustawową strategią oceny działalności naukowej uczelni. Protokół SEP
2021–2027 przewiduje zewnętrzną ocenę badań co sześć lat. Oceniane są jednostki
mające określone cele i wspólną strategię. Podstawowymi kryteriami oceny jest
jakość badań, ich znaczenie społeczne i zdolność dalszego rozwoju nauki.
Jednostka akademicka może dobierać wskaźniki odpowiednie dla własnych celów. Nie
jest to jednolita państwowa kategoryzacja dyscyplin na wzór polski. universiteitenvannederland.nl
Natomiast w konkursie NWO
SSH Open Competition L 2023 wprawdzie funkcjonował wspólny panel dla
psychologii, pedagogiki i nauk o edukacji, ale rozstrzygnięcia w tym panelu są
powiązane z ewaluacją uwzględniającą specyfikę jednostki. Dotyczy to jednak
wskazanej edycji konkursu, a nie wszystkich instrumentów NWO. nwo.nl
Państwo powinno uzasadnić
zarówno sposób organizacji konkursów grantowych w NCN i NCBiR, jak i sposób
wykorzystywania ich rezultatów w ewaluacji dyscyplin. Odmienność celów obu ocen
jest uzasadniona nie tylko prawnie, ale i merytorycznie. Natomiast traktowanie
sukcesu grantowego jako porównywalnej miary jakości rozwoju dyscypliny naukowej
wymaga wykazania, że warunki uzyskania tego sukcesu respektują specyfikę jej
oceniania.
Komentarze
Prześlij komentarz
Nie będą publikowane komentarze ad personam