Ewaluacja pedagogiki jako dyscypliny naukowej a badania podstawowe via NCN (HS6)
Wcześniej pisałem o tym, że Instytut Badań Edukacyjnych - PIB bez jakiegokolwiek
konkursu od kilkunastu lat otrzymuje rocznie milionowe kwoty na badania,
które mają charakter quasi naukowy. Wszystkie jednostki akademickie
uczestniczące w ewaluacji dyscyplin naukowych w ramach kryterium II
musiały/mogły wykazać uzyskane środki finansowe z tytułu realizacji projektów
badawczych w ramach konkursów! Żadna polska uczelnia, podkreślam żadna, nie
otrzymała w dyscyplinie pedagogika kategorii A+. Czyżby było tak źle z nauką w czołowych polskich uniwersytetach?
Nie, po prostu IBE-PIB uzyskał kategorię A+ we wszystkich kryteriach ewaluacji bezkonkursowo. Zatrudnieni w nim m.in. socjolodzy, ekonomiści nie konstruowali własnych projektów badań naukowych, nie ubiegali się o recenzje swoich działań w ramach prowadzenia badań podstawowych tylko realizowali badania diagnostyczne w ramach członkostwa Polski w OECD i IEA na zlecenie polskich rządów. Instytut otrzymuje każdego roku miliony na monitoring różnych wymiarów edukacji, który służy ustaleniu rankingu krajów i polityce publicznej ich rządów m.in. w sferze oświatowej.
Wartość tych diagnoz nie polega na tym, że wyjaśniają one rzeczywistość oświatową w Polsce, lecz na tym, że rządzący mogą nią zarządzać. Korzysta z tego także opozycja, która ma dzięki wynikom diagnoz podstawę do krytyki władzy.
Skoncentruję się zatem na uwarunkowaniach badań podstawowych, a więc ściśle naukowych w dyscyplinie pedagogika. Narodowe Centrum Nauki publikuje dane o środkach finansowych autorskich projektów badań naukowych, które w rywalizacji antagonistycznej uzyskały finansowanie. W okresie ostatniej ewaluacji, łącznie trzy dyscypliny naukowe: pedagogika, psychologia i socjologia, otrzymały na własne - stricte naukowe badania podstawowe, następujące środki finansowe:
|
2022 |
62 407 223 zł |
|
2023 |
48 744 175 zł |
|
2024 |
71 024 051 zł |
|
2025 |
76 702 765 zł |
Nie wiemy, jaki był ich podział między trzema dyscyplinami. Rząd
III RP via MNiSW/NCN podarował autorom kwoty, które były zaplanowane przez
naukowców, co jest rzecz jasna chwalebne. NCN finansuje badania podstawowe, których wartość nie zależy od
wdrożenia do praktyki uzyskanych wyników. IBE-PIB zapewne uzyskało
najwyższe noty także w III kryterium (wpływ na praktykę), bo jako
podporządkowany MEN mogło wykazać przydatność pomiarów dla rzekomych reform szkolne, które są in statu
nascendi.
Zobaczmy
wykaz projektów dotyczące procesów kształcenia czy modeli edukacji szkolnej lub
pozaszkolnej w okresie ewaluacji dyscyplin naukowych:
|
Projekt |
Kierownik i jednostka |
Okres realizacji w bazie NCN |
Przyznana kwota |
Znaczenie dla polityki lub
zmiany szkolnej |
|
Być uczniem podczas edukacyjnej
rewolucji: Poznawcze i pozapoznawcze konsekwencje reformy edukacji 2017 |
Maciej Karwowski; Chrześcijańska
Akademia Teologiczna |
2017–2022 |
940 800 zł |
Bezpośrednie badanie konsekwencji
reformy: osiągnięć, zdolności poznawczych i szkolnego obrazu siebie. |
|
Kreatywne uczenie się w warunkach
przeobrażeń systemu szkolnego |
Maciej Karwowski; Akademia
Pedagogiki Specjalnej |
2017–2023 |
1 535 480 zł |
Wiedza o warunkach twórczego
uczenia się, stylach nauczania i klimacie klasy w zmieniającym się ustroju
szkolnym. |
|
Badania porównawcze funkcji
międzynarodowych programów kształcenia w Polsce |
Joanna Leek; Uniwersytet Łódzki |
2021–2025 |
560 541 zł |
Możliwa podstawa refleksji nad
programami kształcenia, organizacją szkoły i przygotowaniem nauczycieli. |
Pierwszy
projekt zasługuje na szczególną uwagę w naszej dyskusji. Zaplanowano w nim
badanie podłużne dwóch kohort: uczniów objętych reformą z 2017 roku i starszych
uczniów kontynuujących naukę w gimnazjach. Założono cztery pomiary wśród niemal
5000 uczniów. To przykład krajowego projektu ukierunkowanego wprost na
rozpoznanie konsekwencji konkretnej zmiany ustrojowej. Jest to opis planu
badawczego; ocenę jego wykonania i siły wnioskowania trzeba oprzeć na publikacjach
wynikowych.
Projekty
dotyczące dydaktyki, pracy nauczycieli i uczestnictwa uczniów
|
Projekt |
Kierownik i jednostka |
Okres realizacji w bazie NCN |
Przyznana kwota |
Możliwy obszar wykorzystania |
|
Zagrożenie stereotypem a
funkcjonowanie szkolne uczniów. Analiza jawnego i ukrytego programu edukacji |
Aleksandra Gajda; Akademia
Pedagogiki Specjalnej |
2019–2022 |
653 471 zł |
Rozpoznawanie stereotypów w pracy
nauczycieli i przeciwdziałanie nierównemu traktowaniu uczniów. |
|
Co kształtuje preferencje uczniów
dotyczące nauk ścisłych? Rola kreatywności i stereotypów płciowych |
Aleksandra Gajda; Akademia
Pedagogiki Specjalnej |
2025–2028 |
828 564 zł |
Zmiany nauczania matematyki i
wspieranie zainteresowań STEM; projekt przewiduje m.in. obserwacje lekcji i
wywiady z uczniami. |
|
Power-sharing w dyskursie
wczesnoszkolnym |
Natalia Stek-Łopatka; Uniwersytet
Mikołaja Kopernika |
2024–2027 |
141 642 zł |
Współdecydowanie uczniów o pracy
klasy, komunikacja nauczyciel–uczeń i przygotowanie nauczycieli edukacji
wczesnoszkolnej. |
|
Propedeutyka samorządności dzieci
w edukacji wczesnoszkolnej w szkole społecznej |
Krzysztof Kasperek; Uniwersytet
Śląski |
2024–2026 |
91 321 zł |
Rozwijanie samorządności,
partycypacji i edukacji demokratycznej najmłodszych uczniów. |
¹ Zachowuję zapis skrótów z tytułu
w bazie NCN i uwzględniam tylko te projekty, które można było wykazać w ostatniej edycji ewaluacji naukowych dyscyplin.
Mamy więc konkretny dorobek badań naukowych, od którego można rozpocząć analizę przydatności
dla rozwoju szkół.
Projekt z pedagogiki specjalnej dotyczące edukacji włączającej i środowiska klasy szkolnej:
|
Projekt |
Kierownik i jednostka |
Okres realizacji w bazie NCN |
Przyznana kwota |
Możliwy obszar wykorzystania |
|
Teoria umysłu idzie do szkoły.
Klasa włączająca jako środowisko sprzyjające rozwojowi teorii umysłu u dzieci
pełnosprawnych² |
Joanna Smogorzewska; Uniwersytet
Warszawski |
2019–2024 |
1 283 495 zł |
Rozpoznanie cech środowiska
klasy, metod pracy i interakcji sprzyjających rozumieniu stanów psychicznych
innych osób. |
² Terminologia oryginalnych tytułów
projektów.
Drugi
z tych projektów przewidywał połączenie badań podłużnych z obserwacją klas,
obejmującą organizację pracy, interakcje nauczycieli z dziećmi i relacje między
uczniami. Taki zakres może dostarczyć wiedzy o warunkach funkcjonowania
inkluzji, wykraczającej poza porównanie średnich wyników.
Ktoś może powiedzieć, no dobrze, jak naukowcy z danej jednostki chcą mieć wyższą kategorię naukową, to niech uzyskają grant w konkursach krajowych (NCN) i międzynarodowych (Horyzont, ERC), bo IBE-PIB nie musi się o to starać.
Oczywiście, że
naukowcy chcą mieć środki finansowe na prowadzenie badań, tylko pytają, czy
budżet NCN jest na tyle wysoki, że każdy projekt naukowy spełniający wymagania
badań podstawowych uzyska finansowanie? NIE. Nie uzyska, bo to jest gra o sumie
zerowej, czyli najwyżej ocenione wnioski uzyskują środki kosztem tych, których
oceny końcowe w ustanowionym rankingu były niższe.
Prof.
Marzenna
Zaorska postanowiła sprawdzić, jakie są szanse sukcesu otrzymania przez pedagogów grantu w
NCN w panelu HS6. W 2023 roku opublikowała analizę p.t.: Projekty
Narodowego Centrum Nauki w dyscyplinie pedagogika (HS6) w okresie 2011–2021.
Diagnoza stanu rzeczy i postulaty. Na podstawie 1032 projektów widocznych w
bazie według stanu na 5 maja 2021 roku wskazała następujący podział beneficjentów:
|
Dyscyplina w klasyfikacji
autorki |
Udział w liczbie analizowanych
projektów HS6 |
|
Psychologia |
66,57% |
|
Socjologia |
24,81% |
|
Pedagogika |
3,68% co stanowi 0,16% w
stosunku do ogólnej liczby projektów finansowanych przez NCN |
|
Inne dyscypliny |
4,94% |
|
Łącznie |
100,00% |
Analiza wykazała zatem wyraźną przewagę liczbową projektów zakwalifikowanych przez nią jako badania psychologiczne (66,5% ogółu grantów w HS6). Nie rozstrzyga jednak, czy niski udział pedagogiki wynikał z małej liczby zgłoszeń, niższej skuteczności, czy obu czynników. Jak pisze Zaorska: "(...) od roku 2015 odsetek grantów finansowanych ze środków NCN w panelu HS6 (psychologia, socjologia pedagogika) wynosi nieco ponad 5% w stosunku do ogółu finansowanych projektów badawczych" (s. 51). Niestety, nie ma analiz danych statystycznych o podobnych charakterze za okres 2022-2025.
Badania podstawowe, zgodnie z ustawową definicją, to prace empiryczne lub teoretyczne, których celem jest zdobycie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów, a nie przeprowadzanie pomiarów ustanowionych dla kilkudziesięciu państw. Szczególną cechą tych badań jest brak nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Są one jednak nieodzowne dla rozwoju nauki i państwa, gdyż służą budowaniu potencjału intelektualnego kraju, a w konsekwencji pobudzają jego rozwój gospodarczy.
O tym jak ważne są badania podstawowe dla światowych gospodarek, świadczą choćby nakłady jakie poszczególne kraje na nie przeznaczają, tylko nie polskie władze. Czy państwo finansuje naukę dlatego, że potrzebuje jej niezależnych ustaleń, także niewygodnych dla władzy i gospodarki, czy przede wszystkim dlatego, że oczekuje od naukowców użytecznych technologicznie, politycznie i ekonomicznie rezultatów?
(Tekst opracowany we współpracy z ChatGPT (OpenAI)

Komentarze
Prześlij komentarz
Nie będą publikowane komentarze ad personam