Sylwia Jaskulska z UAM w Poznaniu otrzymała tytuł profesora

 

Jak to dobrze, że są media społecznościowe, bo dzięki temu dowiaduję się, że Prezydent RP podpisał nominację profesorską pani dr hab. Sylwii Jaskulskiej z Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM w Poznaniu. Zapewne po wakacjach odbędzie się uroczyste wręczenie tego aktu w Pałacu Prezydenckim, toteż z akademicką radością informuję o tym, że poszerza się grono profesorów pedagogiki. To bardzo cieszy, gdyż zwracałem uwagę w czasie ostatniego posiedzenia Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN na lukę pokoleniową w środowisku akademickich nauk o wychowaniu. 

Gdyby żyła prof. Maria Dudzikowa, to byłaby dumna, że wypromowana przez nią w 2009 roku doktor nauk społecznych (dysertacja p.t. „Ocena z zachowania w doświadczeniach gimnazjalistów”), systematycznie poszerzała zakres prowadzonych badań a ich jakość, a przede wszystkim oryginalność   i znaczenie dla pedagogiki skutkowały w 2019 roku habilitacją (monografia p.t. "Rytuał przejścia. Młodzież szkolna na progu edukacyjnym"), a w tym roku uzyskaniem tytułu naukowego profesora. Wszyscy recenzenci w tym postępowaniu awansowym jednoznacznie stwierdzili spełnienie przez S. Jaskulską ustawowych przesłanek posiadania wybitnych osiągnięć naukowych, ale - co ważne - każdy z nich akcentował  aspekty „wybitności” jej dokonań.

Pani Profesor jest autorką 67 artykułów w czasopismach naukowych; 31 w pracach zbiorowych; 7 monografii naukowych i jednej poularnonaukowej; 7 rozdziałów w podręcznikach akademickich; autorką 13 recenzji i współredaktorką 2 prac zbiorowych. Wypromowała 3 doktorów nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika, a także uczestniczyła w 3 komisjach habilitacyjnych opiniując osiągnięcia naukowe habilitantów. 

Na określany mianem wybitnego, oryginalnego i spójnego zakresu  badań w pedagogice szkolnej złożyły się kwestie rytuałów przejścia i pedagogiki liminalności; roli edukacji w rozwoju uczniów i studentów; funkcjonowania szkoły i uczelni w sytuacjach kryzysowych (COVID-19), przemocy rówieśniczej, randkowania nastolatków, cyberprzemocy oraz problematyka interwencji edukacyjnych. Sylwia Jaskulska prowadziła badania międzynarodowe o dużej skali i wysokim rygorze metodologicznym, które były realizowane w konsorcjach europejskich (Horyzont 2020, Horyzont Europa, COST), a ich wyniki są publikowane w takich czasopismach, jak m.in. Social Sciences, Journal of Happiness Studies, International Journal of Enviromental Research and Publick Health.

Nowatorskie podejście do problemów pedagogicznych polegało na łączeniu badań empirycznych z refleksją teoretyczną, konsekwentnym przechodzeniu od diagnozy do aplikacji (profilaktyka, interwencje, narzędzia diagnostyczne), uwzględnianiu kontekstów społecznych, kulturowych i instytucjonalnych. Nie bez znaczenia w rozwoju dyscypliny naukowej  są liczne cytowania rozpraw S. Jaskulskiej, ale także rozpoznawalność ich w skali międzynarodowej, co zapewne skutkowało zaproszeniami do wystąpień plenarnych i czy przygotowywania ekspertyz oświatowych.  

Niezależnie od realizacji badań finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki, S. Jaskulska kierowała projektami o znaczeniu międzynarodowym np. Uni4Equity. Cenna jest jej stała współpraca z zagranicznymi ośrodkami naukowymi  w Europie, USA i Izraelu. Cieszę się, że mogę w tak syntetycznym ujęciu przybliżyć naukowy biogram pani Profesor, która od początku swojej drogi naukowej specjalizuje się w badaniach oświatowych, które lokujemy w subdyscyplinie pedagogika szkolna.