pedagog

Posty

Kiedy bunt przeciwko szkole staje się kontestacją pokolenia Z

Strajki młodzieży we Francji uświadamiają nam moment, w którym zaniedbanie materialnych i pedagogicznych warunków uczenia się i nauczania przeobraża się w doświadczenie nierówności, a nierówność w polityczną socjalizację sfrustrowanej młodzieży. Szczególnie znamienna jest wypowiedź cytowanej przez „Le Monde” nauczycielki z Saint-Denis. Jej uczniowie doświadczają tego, że otrzymują „coraz mniej praw a coraz więcej obowiązków”. Zdaniem nauczycielki dodatkowym zapalnikiem stał się tegoroczny zakaz telefonów komórkowych . Niezależnie od oceny samego zakazu jest to interesujący sygnał, skoro spór przestaje dotyczyć wyłącznie braków kadrowych szkół, ale dotyka relacji między dorosłymi a młodzieżą oraz praw młodych ludzi do współdecydowania o instytucji, w której spędzają znaczną część życia. Co więcej, reakcja francuskiej władzy wobec strajkującej młodzieży może wpływać na tę dynamikę. „Le Monde” pisze już o „bascule” (punkcie zwrotnym) i wskazuje, że rząd cor...

Francuskie media traktują już protest licealistów jako poważny kryzys społeczny i polityczny, ale nie są zgodne co do jego interpretacji. Co ciekawe, dominującym określeniem nie jest jeszcze révolte (rewolta), lecz raczej mobilizacja rozgniewanych uczniów szkół średnich do wyrażenia w proteście niezadowolenia. Sam język opisu jest częścią sporu o znaczenie wydarzeń. Dzięki AI mogłem przyjrzeć się tym wydarzeniom z perspektywy pedagogicznej a nie politycznej. W „Le Monde” wyraźnie rozdziela się źródła protestu od jego późniejszej eskalacji. Redakcja podkreśla, że początkiem były bardzo konkretne doświadczenia uczniów: braki nauczycieli, przepełnienie klas, zły stan budynków, przeciążone plany zajęć, lęk przed Parcoursup i poczucie, że szkoła nie daje wszystkim równych warunków. Komentarz redakcyjny z 2.10.2026 roku ma znamienny tytuł: „Il aurait fallu commencer par écouter les élèves” – należało zacząć od wysłuchania uczniów. Jednocześnie „ Le Monde ” od...

( źródło i nauguracja roku akademickiego 2026-2027 na Wydziale Nauk o Wychowaniu UŁ) Pierwszy raz inauguracja roku akademickiego na Uniwersytecie Łódzkim została zastąpiona formułą międzyuczelnianego partnerstwa w 2023 roku. Ówczesna pani rektor - prof. Elżbieta Żądzińska odstąpiła od tradycji organizowania ogólnouczelnianej inauguracji roku akademickiego. Wcześniej uczeni, studenci, pracownicy administracji spotykali się jako jeden uniwersytet, by wspólnie z władzami uczelni uczestniczyć w uroczystym rozpoczęciu roku akademickiego. W Uniwersytecie Łódzkim brak ogólnouniwersyteckiej ceremonii rozpoczęcia roku akademickiego został od kilku lat zastąpiony wydziałowymi inauguracjami z udziałem rektora lub jednego z prorektorów. W trakcie wydziałowej uroczystości odbywa się immatrykulacja studentów studiów I, II i III stopnia. Nowa forma rozpoczęcia roku akademickiego dotyka kwestii przywiązania części kadr akademickich do uprzedniego ceremoni...

Gorąco polecam dostępny online wykład prof. Jerzego Bralczyka p.t. "O języku specjalnie". Tytuł nie jest przypadkowy, bowiem był to wykład inaugurujący rok akademicki 2026/2027 w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Wystarczy odtworzyć relację z tej uroczystości (od 1:00:45), do której JM Rektorka prof. APS dr hab. Barbara Marcinkowska zaprosiła specjalnego Gościa o wygłoszenie pierwszego w nowym roku akademickim wykładu. Chciałbym, żeby wszyscy, lub chociażby większość nauczycieli akademickich, którzy będą prowadzić zajęcia dydaktyczne w swoich uczelniach, mieli specjalną motywację i satysfakcję ze spotkania z młodzieżą akademicką, jaką zaprezentował w swoim wystąpieniu wybitny uczony i mówca prof. Jerzy Bralczyk. Po wysłuchaniu jego wykładu pojawiło się pytanie: Czy pedagogika specjalna może być ujmowana jako specjalna pedagogika? W sensie swoistości tej pedagogiki pytanie jest retoryczne. ...

( źródło foto : prof. IP USz Elżbieta Magiera) Z żalem odebrałem wczoraj wiadomość o śmierci dr hab. Elżbiety Magiery , profesor Uniwersytetu Szczecińskiego, historyk wychowania i wieloletniej nauczycielki akademickiej Instytutu Pedagogiki. Jej macierzyste środowisko pożegnało Ją jako cenioną badaczkę, znakomitą nauczycielkę i wspaniałego Człowieka. Za tymi słowami stoją lata wspólnej pracy, spotkań i rozmów, których nie pomieści żaden wykaz publikacji ani urzędowy biogram. Odejście historyka wychowania skłania do szczególnej refleksji. Ktoś, kto przywracał naszej pamięci dawnych nauczycieli, idee i instytucje edukacyjne, sam staje się osobą, o której pamięć trzeba się zatroszczyć. Nie tylko przez odnotowanie dat życia i kolejnych stopni naukowych, lecz przede wszystkim przez ponowne odczytanie pytań, którym poświęcił swoją pracę. W przypadku Elżbiety Magiery były to pytania o wychowanie człowieka uczestniczącego w życiu społecznym: o jego odpowiedzialność, obywatelsk...

pedagog

Posty

boguslawsliwerski54@gmail.com

Pamięć odświętna a niepamięć szkolna

Kiedy bunt przeciwko szkole staje się kontestacją pokolenia Z

Odsłona buntu francuskich licealistów

Jak zmienia się organizacja inauguracji roku akademickiego

Czy pedagogika specjalna jest specjalną pedagogiką?

Wychowanie do wspólnoty. Pamięci Elżbiety Magiery (1965–2026)