pedagog

                                    Zapraszam na spotkanie w blogu z adiunktami nauk pedagogicznych, którzy rozmawiają ze sobą o fenomenie  acouo i pedagogu  acouologicznym:    -  Skąd przychodzi acouo… edukator? - Dosłowne tłumaczenie „acouo-educator” nie jest zbyt szczęśliwe. W języku polskim słowo „edukator” niesie w sobie instruktażowe, bardziej technologiczne konotacje. Uporanie się z tym terminem to trudne zadanie translatorskie, ale rozumiem, że pytasz o to skąd się wziął pomysł na moją interpretację postaci pedagoga i koncepcję edukacji czy też pedagogiki akuologicznej. Ukierunkowanie na słuchanie było rezultatem moich badań nad hermeneutyką filozoficzną. To stamtąd – można powiedzieć: jak z procy – wystrzeliło mnie w kierunku słyszalności rzeczy.  O ile rzecz, z punktu widzenia hermeneutyczno-fenomenologicznego, nie wymagała dalszej problematyzacji, to sa...

  Prof. Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie  Jarosław Gara  wydał kolejną swoją monografię z filozofii wychowania, którą tym razem poświęcił  egzystencjalistycznej myśli pedagogicznej . Znakomicie poszerza nią wcześniejsze studium z antropologii pedagogicznej Maxa Schelera pt. " Człowiek i wychowanie "(2007).  Najnowszą rozprawę przeczytałem jednym tchem ze względu na aktualność problematyki w czasach głębokiego kryzysu egzystencjalnego także naszego społeczeństwa, które zostało dotknięte dramatycznymi skutkami pandemii Covid-19. Z jednej strony wciąż przeżywamy "ponadnormatywne" (co za określenie!?) straty w gronie rodzinnym, przyjaciół, znajomych, współpracowników, sąsiadów, a z drugiej strony traumatyczne przeżycia skutkują powrotem do refleksji o sensie życia, obudzeniem samoświadomości własnego bytowania, samooceny dotychczasowych celów działań, sukcesów i porażek. Autor przyznaje, że podjął decyzję o napisaniu tej właśnie k...

      Mam nadzieję, że Ministerstwo Edukacji i Nauki dokona nowelizacji ustawy o Narodowym Centrum Nauki . W każdej instytucji centralnej jest możliwość nadzoru merytorycznego nad jej działalnością, tylko nie w NCN. Sprytnie lobbyści akademiccy załatwili sobie możliwość rozdzielania środków publicznych dla akademickiej "oligarchii" zabezpieczając w ustawie całkowity brak merytorycznego nadzoru. Ten sprowadzono jedynie do przestrzegania procedur.    Po rozmowach z ekspertami  wnioskuję , że w grę wchodzą osobiste animozje, nieuczciwa konkurencja i powierzanie wniosków do recenzji także niekompetentnym osobom.  W związku z tym, że są one UKRYTE, nie ponoszą oni żadnej odpowiedzialności - ani akademickiej, ani etycznej, ani prawnej. Wnioskodawcy nie mają prawa do zakwestionowania ich opinii.     Procedura prawna nie jest procedurą stricte naukową. Tym samym od lat kierujący panelami w ramach dziedzin i grup dyscyplin naukowych mogli rozdzie...

  Ostatnia część wspomnień prof. Czesława Kupisiewicza na temat losów  Raportu Komitetu Ekspertów ds. Reformy Edukacji: 27 lipca 1989 roku omal nie zabrano mnie do szpitala z powodu budzących obawy lekarzy dolegliwości serca. „Stan przedzawałowy”, brzmiało orzeczenie. Na szczęście tym razem do zawału nie doszło. Dr Anna Radziwiłł prosiła mnie o zreferowanie głównych tez raportu na posiedzeniu senackiej komisji edukacyjnej, ale nie udało nam się uzgodnić terminu spotkania, możliwego do zaakceptowania przez obie strony. 14 października   otrzymałem sygnalny egzemplarz raportu. Robię jego korektę oraz przygotowuję informację dla premiera   Mazowieckiego o zakończeniu pracy przez Komitet. Oficjalne zakończenie działalności Komitetu miało miejsce 10 listopada 1989 roku. Premiera na tej uroczystości zastępował minister   Samsonowicz , a podziękowania za „owocną pracę”, jak powiedział, członkowie Komitetu   otrzymają pocztą, ponieważ premier nie miał czas...

  13 lipca 1989 roku przekazałem do druku pełny już tekst raportu pt. Edukacja narodowym priorytetem. Raport o stanie i kierunkach rozwoju edukacji w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Równocześnie przygotowywaliśmy nieco skróconą jego wersję pt. Edukacja w warunkach zagrożenia, która miała ukazać się na rynku księgarskim na początku 1990 roku. W tym też czasie – jak zakładaliśmy – powinny już być opublikowane raporty cząstkowe, dotyczące różnych dziedzin zinstytucjonalizowanej oświaty i szkolnictwa wyższego. W miarę przybliżania się naszej pracy nad raportem do końca, rosło zainteresowanie jego treścią. Liczne redakcje prosiły mnie wtedy o wywiady na ten temat. Oto jeden z nich, udzielony 2 listopada 1989 roku redakcji „Życia Warszawy”, a konkretnie redaktor Ryszardzie Moszczeńskiej z „Życia Warszawy”: Po niespełna 3 latach, a więc wcześniej niż Pan Profesor przewidywał, Komitet Ekspertów do spraw Edukacji Narodowej zakończył swą społeczną działalność. Jaki jest jej efekt? ...