Prezydent RP wręczył nominacje profesor(k)om pedagogiki

https://www.prezydent.pl/aktualnosci/nominacje/prezydent-rp-nauka-to-budowanie-potencjalu-rzeczypospolitej-polskiej,115638

W dniu 25 lutego 2026 roku w gronie 97 nominowanych przez Prezydenta RP profesorów byli w Pałacu Prezydenckim także pedagodzy. Prezydent Karol Nawrocki podkreślił, że jest to ukoronowanie ich (...) drogi zawodowej, edukacyjnej i badawczej. Zdaję sobie sprawę z iloma wyrzeczeniami to się wiązało, abyście Państwo mogli odebrać nominacje profesorskie w Pałacu Prezydenckim (...) ani przedstawiciele polskich władz, ani polski rząd, nie mogą myśleć, że nauka to hobby. Nauka to przede wszystkim budowanie potencjału Rzeczypospolitej Polskiej i z takiej perspektywy ja będę patrzył przez cały czas swojej prezydentury na polską naukę – powiedział do uczestników uroczystości. 

Polska pedagogika pozyskała kolejnych, znakomitych profesorów tytularnych, którzy będą kontynuować własne projekty badawcze, wzmocnią dalszy rozwój naszej dyscypliny i subdyscyplin nauk pedagogicznych oraz będą kształcić kolejne pokolenia uczonych. Przypomnę pokrótce tylko najważniejsze osiągnięcia naszych Profesorek i Profesorów, które zostały docenione i wyróżnione przez recenzentów pedagogiki: 

1. prof. Monika Jaworska-Witkowska (Uniwersytet Pomorski w Słupsku) od 2002 roku, w którym uzyskała stopień naukowy doktora nauk społecznych prowadziła badania w pedagogice ogólnej, pedagogice kultury a w ostatnich latach w arteterapii. Opublikowała m.in. 7 autorskich monografii: „W stronę pedagogiki integralnej” - 2007; „Trening kreatywności w rozwijaniu zdolności myślenia twórczego” - 2008; „Ku kulturowej  koncepcji pedagogiki” - 2009; „Pedagogika versus kultura” - 2010; „Przechwytywanie tekstów. Powidoki czytania” - 2016; „Powidoki wstrętu” - 2021 i „Miejsca wyobrażone miasta. Prze(d)stawienia wizualne jako projekt społecznej i kulturowej tożsamości” - 2024 oraz 2 monografii współautorskich: z mężem Lechem Witkowskim - „Przeżycie-przebudzenie-przemiana” - 2010 oraz ze Zbigniewem Kwiecińskim „Nurty pedagogii” - 2011. Pod redakcją i współredakcją M. Jaworskiej-Witkowskiej ukazało się łącznie 16 tomów: serię wydawniczą - Przebudzenia Humanistyczne - Kolokwia, 2010, 2011, 2015, „Ku integralności edukacji i humanistyki” - 2008, „Dzieci i inicjacja uniwersytecka” - 2010, „Rynek i edukacja” - 2010, „Kolaż w myśleniu pedagogicznym” - 2011, „Uniwersytet  według dzieci” - 2013, „Dyskurs, opór, tożsamość” - 2014, „Humanistyczne wyzwania ekologii umysłu: Gregory Bateson w Polsce” - 2016, „Towards and ecology of mind: Batesonian legacy continued” - 2017, „Profile integralności” - 2020, „Dziedzictwo pedagogiczne dla przyszłości” - 2021, „W trosce o nieobecne dyskursy” - 2024. 

2. prof. Krzysztof Maliszewski (Uniwersytet Śląski w Katowicach) od 2003 roku, w którym to uzyskał stopień naukowy doktora, prowadzi badania podstawowe z pedagogiki ogólnej , w tym z współczesnej myśli pedagogicznej, pedagogiki kultury i pedagogiki filozoficznej. Profesor należy do wąskiego grona uczonych specjalizujących się w badaniach nurtu egzystencjalistycznej i hermeneutycznej pedagogiki. Liczne rozprawy naukowe mają charakter interdyscyplinarny, wykraczający poza wąsko pojmowane nauki społeczne, bowiem jego rozprawy stanowią także dokonania w dziedzinie nauk humanistycznych, z których pedagogika została decyzją administracji państwowej usunięta w 2011 roku. Jak trafnie podkreślali to recenzenci rozprawy Profesora należą do absolutnie nielicznych w polskiej pedagogice, gdyż twórczo rewitalizują tradycję pedagogiki kultury, pedagogiki humanistycznej. Są to takie m.in. książki, jak: "Teoria wychowania moralnego w pedagogice kultury Drugiej Rzeczypospolitej" - 2004; "Ciemne iskry. Problem aktualizacji pedagogiki kultury", eseje z cyklu "Pedagogika na pograniczu światów. Eseje z cyklu Medium Mundi" - 2015; we współautorstwie z D. Stępkowskim, B. Śliwerskim - "Istota, sens i uwarunkowania (wy)kształcenia" - 2019;  "Bez-silna edukacja. O kształceniu kruchego" - 2021.

Prof. K. Maliszewski wydał jako współredaktor: wraz z J. Kurkiem ukazującą się w latach 2005-2016 interdyscyplinarną serię wydawniczą „Medium Mundi”, w ramach której powstało dwanaście książek zbiorowych: "Śląsk – miejsce spotkania" - 2005; "Śląsk – kamień drogocenny" - 2006; "Z tęsknoty za mistrzem" - 2007;  "Miasto i czas" 2008; "W przestrzeni dotyku" - 2009;  "Widma pamięci" - 2010; "Zwierzęta i ludzie" - 2011; "Przebaczenie" - 2012; "Utrata. Wobec braku i ubywania" - 2013; "Muzyka i wartości" - 2014; "Przyjaźń" - 2015;  "W kręgu Medei. Obcy – Inny – Swój"  - 2016.

3. prof. Norbert Pikuła (Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) - od 2007 roku prowadził badania naukowe w subdyscyplinach pogranicza pedagogiki społecznej, pracy socjalnej, tanatopedagogiki i gerontologii pedagogicznej, w sposób szczególny koncentrował się na procesie starzenia się, etycznych i społecznych aspektach starości - w tym cierpienia – w perspektywie jakości życia. Jego badania mają znaczenie dla wspomagania osób starszych w życiu indywidualnym i społecznym. Szczególnego znaczenia w tym okresie dla rozwoju pedagogiki, geragogiki nabrały badania N. Pikuły nad seniorami doświadczającymi cierpienia, będącymi w opiece długoterminowej. Od kilkunastu lat prowadzi z geragogiki badania komparatystyczne nad potrzebami egzystencjalnymi seniorów w Europie Środkowo-Wschodniej i w Kanadzie. Jest autorem 4 monografii autorskich i 3 monografii wieloautorskich: "Poczucie sensu życia osób starszych. Inspiracje do edukacji w starości", 2015; "Sentimentul sensuluivietii a persoanelor in varsta. Inspiratii pentru instruirea oamenilor la batranete", 2017; "Senior w przestrzeni społecznej", 2013; współautorskie i pod redakcją - z Łukasik J.M., Jagielska, K., "Satysfakcja z pracy. Implikacje do zarządzania zasobami ludzkimi", 2024; z Bieńkowski M., "Il senso cristiano della sofferenza umana nel pensiero di Giovanni Paolo II", 2010; we współred. kilkanaście tomów, m.in. z:  J. Madalińska-Michalak, "Pedagogika (w) nauce i praktyce," 2024; "New research directions in pedagogy", eds: Jagielska K., Łukasik, 2023; "Areas of scientific research among young academics", ed. K. Jagielska, J.M. Łukasik, 2021; "Challenges of modern Education – Teacher – Learner", red. K. Jagielska, A. Mróz,  2020; "Wyzwania dla edukacji w sytuacji pandemii COVID-19", współred. K. Jagielska,  J.M. Łukasik, 2020;  "Wybrane krajowe i międzynarodowe aspekty polityki społecznej w czasie pandemii  koronawirusa", red. M. Grewiński, E. Zdebska, W. Glac, 2020; "Służyć z radością", red. A. Walulik, R. Ceglarek, Z. Marek, 2019; i in. 

4. prof. Teresa Wilk (Uniwersytet Śląski w Katowicach) od obrony dysertacji doktorskiej z pedagogiki społecznej na temat przestępczości i demoralizacji nieletnich na terenie Katowic prowadziła badania naukowe dotyczące socjalizacji młodzieży, resocjalizacji, stylów życia, rewitalizacji społecznej środowisk przez współczesną sztukę teatralną. Kontynuuje szkołę naukową pedagogiki kultury, teorii wychowania estetycznego w środowiskach pozaszkolnej edukacji. Jest autorką monografii: "Możliwości zaspokojenia potrzeb edukacyjnych młodzieży w warunkach zmiany społecznej w Polsce". 2002; "Edukacja, wartości i style życia reprezentowane przez współczesną młodzież w Polsce w odmiennych regionach gospodarczych", 2003; "Niektóre obszary pracy opiekuńczo-wychowawczej i edukacyjnej szkoły oraz środowiska lokalnego", 2007; współaut. z Haliną Gury-Steinke, "Uczeń i teatr. Realia a poszukiwania możliwości realizacji edukacji teatralnej w szkole", 2009;  "Rewitalizacja społeczna poprzez współczesną sztukę teatralną w ocenie reprezentantów (twórców i odbiorców) sztuki dramatycznej Legnicy, Nowej Huty i Wałbrzycha",  2010;  "Logic ofsome -Selected-Concepls in Contemporary Edication (Between Education and perception of Commined qrl./theotre" (współaut. A. Rzymełka-Frąckiewicz), 2014; "Kultura w szkolnej i środowiskowej edukacji młodzieży poprzez sztukę. Edukacyjne doświadczenia z przeszłości, realia teraźniejszości, perspektywa przyszłości", 2022.  

5. prof. Arkadiusz Żukiewicz (Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) - od 2000 roku prowadzi badania z pedagogiki społecznej, w tym szczególnie z metodologii i biografistyki pedagogicznej, także w zakresie historii myśli społeczno-oświatowej Heleny Radlińskiej. Jest autorem monografii naukowych z pedagogiki społecznej - "Praca socjalna Ośrodków Pomocy Społecznej", 2002; "Reintegracja społeczna i zawodowa podopiecznych systemu pomocy społecznej. Przykład działalności Klubu Integracji Społecznej", 2009; "Wprowadzenie do ontologii pracy społecznej. Odniesienia do społeczno-pedagogicznej refleksji Heleny Radlińskiej", 2009; "Wprowadzenie do epistemologii pracy społecznej. Odniesienia do społeczno-pedagogicznej perspektywy poznania pracy społecznej", 2015; "Helena Radlińska w walce o Polskę (1914-1918)", 2019; "Wprowadzenie do etyki pracy społecznej. Studium społeczno-pedagogiczne – odniesienia do naukowego dorobku Heleny Radlińskiej", 2023; "Introduction to the Ethics of Social Work. Socio-pedagogical study – references to the scientific achievements of Helena Radlinska", 2024; zaś pod redakcją wydał m.in. "Bezpieczeństwo publiczne u progu XXI wieku", 2002; "Praca socjalna z odbiorcami usług pomocy społecznej na przykładzie Projektu Krakowska Inicjatywa na rzecz Gospodarki Społecznej COGITO, Social work with the recipients of social servives as exeplified by the Cracow Initiatives for Social Economy COGITO Project", 2007;   "Die Familie und ihre Probleme im Kontext des Systems des Sozialarbeit am Beispiel der  Städte Frankfurt am Main und Krakau, Rodzina i jej problemy w kontekście  działania systemu pomocy społecznej na przykładzie Frankfurtu nad Menem i Krakowa", "The Family and its Problems in the Context of the Social Support System based on the example of Frankfurt am Main and Cracow", 2007; "Methoden und Techniken der Sozialarbeit fur Familien in Frankfurt am Main und Krakau, 2008; Ciągłość i zmiana w pomocy społecznej i pracy socjalnej. Księga jubileuszowa z okazji XV-lecia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie", 2009; "Metody i techniki pracy socjalnej z rodziną we Frankfurcie nad Menem i w Krakowie"; "Asystent osoby niepełnosprawnej. Nowy zawód i nowa usługa systemu pomocy społecznej, Disabled Person Assistant. A New Job Title and Service of the Social Welfare System", 2010; "Rodzicielstwo zastępcze w perspektywie teoretycznej i praktycznej", 2011; "Asystent rodzinny. Nowy zawód i nowa usługa systemu pomocy społecznej. Od opieki i  pomocy do wsparcia, Family Assistant. New Profession and New Service in the Family Support System. From Care and Aid to Support", 2011; "Praca socjalna w służbie ludziom", 2012; "Pedagog społeczny. Teoria i praktyka działalności społecznej", 2017.