niedziela, 21 października 2012

Edukacja alternatywna po raz siódmy











(fot.1. Przewodnicząca Komitetu Organizacyjnego VII EA -
dr hab. Renata Nowakowska-Siuta, prof. ChAT)


Moja blogowa nieobecność wynika z faktu prowadzenia w dn. 19-21 października br. już VII Międzynarodowej Konferencji „Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki”. Wyjątkowy charakter debaty wynika z następujących przesłanek i doświadczeń:

- po pierwsze, rzadko organizuje się w Europie konferencje, które łączą ze sobą środowisko naukowe, akademickie ze środowiskiem oświatowym, nauczycielskim i pedagogicznym;

- po drugie, jest to jedyna w Europie cyklicznie organizowana konferencja międzynarodowa, która skupia zarówno teoretyków, badaczy reform i innowacji pedagogicznych, jak i praktyków-nowatorów, twórców różnych modeli kształcenia i wychowywania dzieci, młodzieży i dorosłych;

- po trzecie, konferencja łączy pasjonatów, myślących, poszukujących, kreatywnych i działających inaczej, w poprzek, na przekór, ale zawsze pozytywnie i odpowiedzialnie, którzy mają w swoim dorobku przekonujące dowody i doświadczenia praktyczne;

- po czwarte, na dorobek konferencji składa się nie tylko wymiana doświadczeń praktycznych i idei czy teoretycznych podejść, projektów, ale także bogata literatura własna i zagraniczna, która inspiruje pomiędzy kolejnymi konferencjami do dalszej pracy twórczej.

Patronat naukowy nad tegoroczną debatą objął Komitet Nauk Pedagogicznych PAN, a współorganizatorem jest Dom Spotkań z Historią w Warszawie. W wyniku licznych zgłoszeń naukowców i nauczycieli – edukatorów toczy się bardzo interesująca debata, cykl spotkań autorskich i warsztatów pedagogicznych, których istotą jest poszerzanie wiedzy i doświadczeń w zakresie nowatorstwa pedagogicznego czy szeroko pojmowanych alternatyw edukacyjnych. Każda z nich ma swoje różne źródła uzasadnień oraz atrakcyjne dla współczesnego procesu kształcenia i wychowania młodych pokoleń rozwiązania.

Udział w konferencji potwierdzili wszyscy zaproszeni przez nas goście zagraniczni oraz krajowi, którzy – jak w trakcie każdej z tego cyklu konferencji – wprowadzają uczestników w odmienne od powszechnie dominujących w oświacie i wychowaniu perspektywy konstruowania relacji społecznych, uczenia sią, samowychowania, wspomagających rozwój osobisty zainteresowanych tym osób, a także zwracają uwagę na nowe formy i metody pracy pedagogów w warunkach społeczeństwa otwartego, informacyjnego i demokratycznego (obywatelskiego).

Nie bez powodu jednym z wiodących tematów obrad jest demokratyzacja szkolnictwa, emancypacja kreatywności nauczycielskiej oraz korczakowska myśl i praktyka odwagi wychowywania w sposób pełen pasji, zaangażowanej służby osobom wykluczanym społecznie w środowiskach edukacyjnych i z ich udziałem. Edukacja alternatywna nie jest od tego, by wypierać czy tym, bardziej by zastępować odgórnie kreowane przez władze centralne reformy czy zmiany oświatowe. Ona ma je dopełniać, wzbogacać, odsłaniać ich błędy i zagrożenia, albo wskazywać możliwe drogi wyjścia lub przetrwania.

W związku z powiązaniem naszej Konferencji z ogłoszonym przez Sejm Rzeczypospolitej VII kadencji Rokiem Janusza Korczaka sprawiliśmy uczestnikom debaty miłą niespodziankę z zakresu sztuki filmowej. Sprowadziliśmy bowiem, dzięki staraniom Domu Spotkań z Historią do Polski - objęty w okresie PRL cenzurą i nie dopuszczany do emisji - film fabularny Aleksandra Forda pt. „Jest Pan wolny Panie Korczak”. W tym celu zostało przygotowane, przy współudziale Goethe Institut tłumaczenie na język polski ścieżki dźwiękowej, gdyż film został wyprodukowany w koprodukcji izraelsko-niemieckiej.
Wszyscy uczestnicy obejrzeli ten film w skupieniu. Trudno było cokolwiek mówić po jego emisji, tak wstrząsająca była fabularna narracja ostatnich miesięcy życia i pracy Janusza Korczaka w warszawskim Domu Sierot.


W sesjach plenarnych oraz w sekcjach miały miejsce - obok naszych wykładowców, wystąpienia profesorów, pedagogów i tutorów z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Austrii i Czech. Referowali lub prowadzili warsztaty m.in.:

Guy Claxton, prof. Centre for Real-World Learning The University of Winchester – twórca alternatywnego modelu sztuki uczenia się czyli odnajdywania w uczeniu się własnej mocy;

Hein Retter, em. prof. pedagogiki ogólnej Uniwerstetu w Braunschweigu, historyk i teoretyk kształcenia, komunikacji pedagogicznej, wybitny znawca pedagogiki reform;

Klaus -Jürgen Tillmann, prof. dr hab. Uniwersytet Bielefeld - klasyk w zakresie badan nad socjalizacją młodzieży, badacz szkoły jako codziennego świata uczniów, ekspert w zakresie PISA, alternatywnych form kształcenia i oceniania;

doc. PaedDr. Adriana Wiegerová, PhD., Uniwersytet Jana Amosa Komeńskiego w Bratysławie; specjalistka w zakresie pedagogiki i edukacji zdrowotnej;

Michael Kirchner – dr, Uniwersytet w Bielefeld, Wydział Nauk o Wychowaniu, wybitny badacz korczakowskiej spuścizny literackiej i pedagogicznej;

Volker Edlinger – dr, korczakowski psychoterapeuta dziecięcy z Wiednia;

Alena Vališová, prof. dr hab. Uniwersytetu w Pardubicach, psycholog i pedagog badający uwikłania pedagogów w sytuacje trudne, autorka rozpraw poświęconych asertywności I autorytetowi nauczycieli I wychowawców;

Sabine Andresen, Prof. Dr. - Goethe-Universität Frankfurt am Main – prowadzi badania nad ubóstwem dzieci, kierownik projektów edukacyjnych w zakresie indywidualizacji kształcenia, edukacyjnego wspierania rozwoju dzieci zagrożonych wykluczeniem społecznym;

Jaroslav Veteska, dr hab. prof. Uniwersytetu Jana Amosa Komeńskiego w Pradze – andragog, specjalista w zakresie teorii i modeli kształcenia dorosłych;

Jaroslav Balvin, doc. dr hab. prof. Uniwersytetu w Żlinie w Czechach, twórca alternatywnego ruchu INTERRA , którego sekcja będzie integralną częścią konferencji, a dotyczy edukacji i wspomagania dzieci romskich.

Polscy profesorowie referujący plenarnie lub w panelu:

Maria Dudzikowa – prof. zw. UAM, autorka krytycznych rozpraw o stanie polskich reform oświatowych

Renata Nowakowska-Siuta, dr hab. prof. Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie; pedagog porównaczy, kierownik Katedry Pedagogiki Szkolnej ChAT;

Zofia A. Kłakówna – dr hab. prof. Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, ekspert i krytyk polityki reform MEN;

Amadeusz Krause – prof. dr hab. Uniwersytet Gdański – wybitny specjalista w zakresie pedagogiki specjalnej,

Stanisław Dylak – dr hab. prof. UAM w Poznaniu, twórca konstruktywistycznego modelu kształcenia alternatywnego opartego na strategii wyprzedzającej;

Dariusz Stępkowski – dr hab. prof. UKSW w Warszawie, specjalista w zakresie teorii wychowania, w tym wychowania profilaktycznego św. Jana Bosko;

Maria Groenewald – dr hab. Uniwersytet Gdański – alternatywne podejście do oceniania i egzaminowania w polskiej edukacji;

Inetta Nowosad – dr hab. prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego – specjalistka w zakresie autonomii szkół i nauczycieli;

Jacek Pyżalski – dr, wykładowca UAM w Poznaniu – wybitny specjalista w zakresie cyberprzemocy wśród uczniów i pozytywnego radzenia sobie z nowymi mediami w edukacji;

Alicja Żywczok- dr hab. Uniwersytetu Śłąskiego, filozof edukacji felicytologicznej;

Marzenna Magda Adamowicz – dr hab. prof. Uniwersytetu Zielonogórskiego – pedagog wczesnoszkolny w zakresie pedagogiki twórczości;

Beata Jachimczak, dr hab. UAM w Poznaniu, dyrektor Wydziału Edukacji Urzędu Miasta w Łodzi – specjalistka w zakresie kształcenia i wczesnego wspomagania rozwoju dzieci

Iwona Chrzanowska – prof. dr hab. UAM w Poznaniu – wybitna specjalistka w zakresie polityki oświatowej państwa i samorządów wobec osób niepełnosprawnych

Olga Czerniawska, em. prof. dr hab. UŁ, prof. AHE w Łodzi, andragog i gerontolog, specjalistka w zakresie badań biograficznych;

Jolanta Kruk, dr hab. prof. Uniwersytetu Gdańskiego, etnopedagogika i pedagogika muzeów jako alternatywna forma edukacji;

Alina Wróbel dr, pedagog Uniwersytetu Łódzkiego, teoretzk wychowania, w tym znawczyni problematyki manipulacji pedagogicznej.

mgr inż. Janusz Moos, twórca nowatorstwa pedagogicznego w szkolnictwie zawodowym, dyrektor Łódzkiego Centrum Doskonalenia i Kształcenia Praktycznego w Łodzi.

dr Anna Ziarkowska, historyk z Domu Spotkań z Historią w Warszawie, kierownik działu edukacji.


Osoby te mają znaczący wpływ na edukację alternatywną w swoich krajach, a niektóre również w świecie.

10 komentarzy:

  1. Konfrontacja wzbogacona wzajemną inspiracją teoretyków z praktykami cechującymi się tak nowatorskim podejściem w nauce i dydaktyce każe mi przypuszczać, że konferencja rzeczywiście była wyśmienita i "pyszna". Dlatego zapytuję Pana Profesora, czy planowana jest jakaś publikacja pokonferencyjna z tego wydarzenia? Kilka spraw i zagadnień zainteresowałoby mnie bowiem szczególnie.

    Dariusz

    OdpowiedzUsuń
  2. Wybierałam się, ale nie dotarłam (choroba). Czy oprócz profesorów ktoś tam inny występował?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wystarczy spojrzeć do programu, by zauważyć, że na EA wszyscy są profesorami.

      Usuń
  3. Wspaniała, otwarta atmosfera pozwalająca na swobodną wymianę myśli. Mogłam być obecna tylko w piątek, a już ten czas wystarczył, aby nawiązać cenne kontakty z innowatorami działającymi "na froncie" edukacji.

    OdpowiedzUsuń
  4. A co mamy powiedzieć my - ja i moi bliscy ? U nas mgła.

    OdpowiedzUsuń
  5. Dziękuję za pierwsze opinie:
    ------
    1) Chciałbym podziękować Panu w imieniu swoim i żony (Dagna Sadkowska) za możliwość wystąpienia na konferencji. Spotkaliśmy w naszej grupie niezwykle inspirujące i otwarte osoby, które to jeszcze bardziej potwierdziły nas w przekonaniu, że nasza droga twórczego podejścia do edukacji ma sens. Pozdrawiam serdecznie
    Michał Górczyński

    -----
    Wielce Szanowny Panie Profesorze,

    pragnę podziękować za możliwość udziału w obradach VII Międzynarodowej Konferencji: Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki.
    Jestem pod wielkim wrażeniem zarówno merytorycznego, jak organizacyjnego rozmachu tego przedsięwzięcia. Cieszę się, że i dla mnie znalazło się w tym miejsce. Miło też myślę o kuluarowych rozmowach, które dają trochę nadziei, że nasz wysiłek ma sens. Przeczytałam z uwagą projekt listu otwartego. Tak, ja bym podpisała taki list.
    Proszę przyjąć gratulacje, wyrazy głębokiego szacunku i pozdrowienia
    Agnieszka Kłakówna

    OdpowiedzUsuń
  6. Marta Galewska-Kustra22 października 2012 20:10

    I ja dołączę do podziękowań, tym bardziej, że odezwali się Uczestnicy inspirującej sekcji, której przewodniczyła Pani Dr hab. Beata Jachimczak, a w której i ja miałam przyjemność brać udział. Serdecznie dziękuję za tak cenną możliwość spotkania w jednym miejscu badaczy, profesorów, praktyków i wszelkiej maści poszukiwaczy tego co twórcze - oryginalne i wartościowe - w edukacji. Spotkanie z Panią Dagną Sadkowską i Panem Michałem Górczyńskim zrobiło na mnie ogromne wrażenie - dziękuję Państwu i wszystkim Uczestnikom konferencji!

    OdpowiedzUsuń
  7. Kolejno wpływające do Organizatora konferencji opinie:

    Pozdrawiam serdecznie i raz jeszcze wyrażam podziw dla Konferencji, która - nie wiem jakim cudem, przy tak niewygórowanych opłatach - była tak merytoryczna i utrzymana na tak wysokim poziomie. Żałuję bardzo, że nie mogłam być do końca - Beata Owczarska

    ----

    Vážený pane profesore,
    doc. Balvín a dr. Kitliňská se vrátili z vaší konference. Konferenci si velmi chválili a pokládají ji za velmi zdařilou. Velice děkuji! Hezký den - Jakub Hladík

    -----

    Vážený Boguslawe,

    už jsem zpět v Praze. Návrat i cesta domů byla bez problémů.
    Moc děkujeme za milé přijetí a možnost účastnit se vaší konference. Kolegyně dr. Salivarová, stejně jako, jsme ocenili organizaci a kvalitu přednášejících.
    Srdečně zdravím, Jaroslav Veteska

    ----

    lieber Boguslaw,
    ich bin wieder an meinem Schreibtisch, fahre morgen für eine Woche nach München. Ich hoffe, dass die Warschauer Konferenz für Dein Engagement in der Alternativen Bildung gestern zum Abschus ein gutes Gesamtergebnis hatte. Es war jedenfalls schön für mich, so viele Interessierte auf der Konferenz kennenzulernen.
    Dein Hein

    (Prof. Dr. Hein Retter)

    OdpowiedzUsuń
  8. Zasady przygotowania tekstu do druku w publikacji pokoneferncyjnej:

    • Teksty - 30 wierszy na stronie, około 60 miejsc znakowych w wierszu, czcionka 12 Times New Roman, 1,5 interlinia, margines z lewej strony 3,5 cm - należy dostarczyć w postaci wydruku komputerowego oraz wysłać pocztą elektroniczną jego cyfrowy zapis. Prosimy o nie formatowanie tekstu oraz nie stosowanie grafiki smart art.
    • Tekst powinien mieć następującą strukturę:
    Wprowadzenie
    Kolejne partie tekstu wyróżnione podtytułami
    Podsumowanie
    Bibliografia
    • W tekście należy podać pełne imiona osób wymienionych po raz pierwszy.
    • Przypisy umieszczamy u dołu strony.

    Wzór przypisów:
    B. Niemierko, Diagnostyka pedagogiczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 15.
    V. Edlinger, Korczakowskie obserwacje dziecięcego świata, w: B. Śliwerski, Jak zmieniać szkołę? Studia z polityki oświatowej i pedagogiki porównawczej, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2008.
    A. Krause, Kryzys kształcenia a zadania uniwersytetu i nauk społecznych, w: „Studia z Teorii Wychowania” 2011 nr 2 (3).

    • Opis bibliograficzny strony WWW musi zawierać nazwisko autora i tytuł pracy, tryb dostępu, protokół dostępu (miejsce, ścieżka, nazwa), a także datę dostępu np.:
    http ://files.meetup.com/410989/Distributedcognition.pdf z dn. 23.01.2012

    • Wszystkie tabele i ryciny prosimy numerować kolejno w obrębie rozdziału, osobno tabele, osobno ryciny (rycina 1.2; tabela 1.2 itd.). W tekście zamieszczamy tylko odnośnik, w którym miejscu dana tabela czy rycina ma być, a je same zamieszczamy na końcu rozdziału. Każda tabela i rycina musi mieć podpis lub nagłówek (np. Tabela 7.6. Stadia rozwoju psychospołecznego E. Ericksona).

    • Do tekstu należy koniecznie dołączyć krótkie streszczenie w języku polskim i angielskim (ok. 20 wierszy łącznie z tytułem artykułu) oraz słowa klucze w języku angielskim, a także na osobnej stronie krótką notę o autorze. Jeśli występuje więcej niż jeden autor tekstu, należy nadesłać noty biograficzne wszystkich autorów oraz pełny adres korespondencyjny i adres poczty elektronicznej autora, który będzie prowadził korespondencję dotyczącą publikacji z oświadczeniem o procentowym udziale każdego z nich w powstaniu tekstu.

    • Nadesłane zgodnie z wymaganiami redakcyjnymi teksty będą opiniowane przez dwóch recenzentów.

    OdpowiedzUsuń

Jeśli masz zamiar kogoś obrazić, to zrezygnuj z komentowania.