pedagog

  (źródło: Schemat wygenerowany przy użyciu ChatGPT (OpenAI) na podstawie koncepcji autora) Pobyt w Bolonii uświadomił mi coś, czego nie pokazują tabele z wynikami badań czytelnictwa. Możemy wiedzieć, jaki odsetek obywateli przeczytał w ciągu roku jedną, trzy czy siedem książek, ale nadal niewiele to mówi o kulturze czytania danego społeczeństwa.  W niedzielny wieczór, około godziny 19.30, w bolońskich księgarniach nadal byli ludzie. Nie pojedynczy klienci wpadający po zamówiony wcześniej tytuł, lecz dzieci, młodzież, dorośli i osoby starsze przeglądające półki, oglądające albumy, wybierające książki.  W małej kawiarni obok ciastek i owoców leżały książki. Dzieci chodziły po mieście z książkami pod pachą. W księgarniach znajdowałem nie tylko najnowsze bestsellery, lecz także znakomicie uporządkowane działy filozofii, historii, nauk społecznych, literatury naukowej oraz klasyków – od starożytności po współczesność. Nie chcę na tej podstawie budować prostego przeciwst...

  (źródło:  O szkole - SzkoUA ) Dziś piszę o alternatywnej szkole - "SzkoUA", która - w związku z rosyjską napaścią na Ukrainę i wielomilionową falą uchodźców do Polski -  powstała w Warszawie wiosną 2022 roku z inicjatywy Klubu Inteligencji Katolickiej i Fundacji Ukraiński Dom, przy kluczowym wsparciu Save the Children. Początkowo miała umożliwić dzieciom uchodźczym z Ukrainy dokończenie roku szkolnego. Projekt był przewidywany na kilka miesięcy, ale okazał się potrzebny na czas nieokreśłony, bo tragiczna w skutkach wojna w ich kraju trwa już ponad cztery lata.   Wokół szkoły powstawało środowisko współpracy rodziców, wolontariuszy, organizacji społecznych, instytucji kultury i firm. We wrześniu 2023 roku, dzięki współpracy z Ośrodkiem Edukacji Montessori, SzkoUA weszła do polskiego systemu oświaty, rozwijając model łączący polską i ukraińską podstawę programową. To ważna historia z perspektywy pedagogiki społecznej. Pokazuje szkołę nie jako budynek, do którego...

  Raport OPI dostarcza użytecznych danych o toksycznych doświadczeniach badanych nauczycieli akademickich. Jednak część zawartych w tym raporcie wniosków końcowych jest nieadekwatna do przedstawionego w nim badania.  Najważniejsze zastrzeżenia dotyczą przechodzenia od preferencji pracowników do diagnozy przeciążenia, od różnic między grupami do twierdzeń o przyczynach oraz od względnie wysokiego wyniku kwestionariusza do sformułowania określenia - „grupa podwyższonego ryzyka”. Nie oznacza to, że badanie jest nieprzydatne, ale trzeba rozdzielić wartość uzyskanych danych sondażowych, przejrzystość postępowania badawczego i zasadność ich interpretacji.  Projekt łączy przegląd literatury i rozwiązań w uczelniach zagranicznych, ankietę internetową oraz indywidualne wywiady pogłębione. Część diagnostyczna/ilościowa  objęła 1160 osób, a jakościowa 20 osób. Według szczegółowego opisu ankietę przeprowadzono od 25 czerwca do 9 lipca 2025 roku, po pilotażu kwestionariusza. ...

  (źródło: Obraz wygenerowany przy użyciu ChatGPT (OpenAI) na podstawie koncepcji autora) Żadna zmiana paradygmatu nie dokona się bez odmiany społecznej i zawodowej pozycji nauczyciela. Politycy chętnie mówią o prestiżu zawodu nauczycielskiego, ale jednocześnie zwiększają zakres standaryzacji i sprawozdawczości. Oczekują kreatywności, lecz definiują coraz więcej szczegółowych obowiązków. Wzywają do indywidualizacji, ale utrzymują plany nauczania, wymagania programowe i system egzaminów zewnętrznych, który wymusza ujednolicanie pracy szkół. MEN publikuje nawet zestawienia dokumentów, które szkoły i nauczyciele są zobowiązani opracowywać lub prowadzić. Samo porządkowanie takich obowiązków może być pomocne, ale pokazuje też skalę prawno-dokumentacyjnego otoczenia pracy pedagogicznej.   Nie sposób budować profesjonalizmu nauczyciela, nie wynagradzając godnie i nie  okazując mu zaufania. Autonomia nauczycielska nie oznacza dowolności. Jest prawem profesjonalisty d...

  Warto przeczytać „Pedagogikę uciśnionych” Paulo Freirego. Warto też nie pozwolić, by ostatnie słowo w jej polskim wydaniu należało do interpretatora, który postanowił poprawić autora, uporządkować go ideologicznie i wyjaśnić czytelnikowi, co Freire naprawdę miał na myśli — nawet tam, gdzie Freire najwyraźniej nie zamierzał myśleć zgodnie z instrukcją. Piotr Stańczyk zatytułował swoje posłowie „Wymyślenie Freirego na nowo”. Tytuł jest trafny, choć zapewne nie w zamierzonym sensie. Nie chodzi bowiem o ponowne odczytanie Freirego w nowych warunkach historycznych, lecz o ubranie go w nieco przykurzony kostium ortodoksyjnego marksizmu, dopisanie współczesnych przeciwników politycznych i przekonanie czytelnika, że dopiero materialistyczna wykładnia pozwala zobaczyć prawdziwego autora. Tymczasem pedagogia Freirego nie była gotowym zestawem metod, który można przenosić z brazylijskiej wsi lat sześćdziesiątych XX wieku do polskiej szkoły, uniwersytetu albo przestrzeni cyfrowej. Powstała w...