piątek, 14 marca 2014

Przedwczesna strata w środowisku pedagogicznym - zmarła dr hab. Beata Dyrda





Wczoraj dotarła do mnie niezwykle przykra wiadomość o nagłej śmierci naszej Koleżanki pedagog z Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach pani dr hab. Beaty Dyrdy. Jeszcze niedawno wyznaczaliśmy skład recenzentów w Jej przewodzie habilitacyjnym, który jakże pomyślnie sfinalizowała w swojej macierzystej Uczelni, a dzisiaj, kiedy powinniśmy upowszechniać kolejne Jej wyniki badań, musimy pochylić nasze głowy i poruszone serca z głębokim smutkiem, by mówić już o Niej w czasie przeszłym.

To jest dramat nie tylko dla Najbliższych, dla Rodziny, ale także dla polskiego środowiska akademickiego, które z radością przyjęło naukowy awans Koleżanki pokładając w Niej nadzieje na dalszą współpracę. Odnotuję zatem ku pamięci i z wyrazami wdzięczności wobec osób, które przyczyniły się do znakomitego rozwoju naukowego pani dr hab. Beaty Dyrdy, współtworzyły z Nią interesujące projekty badawcze i doskonaliły praktykę edukacyjną, Jej najważniejsze dokonania, dziękując zarazem za pomoc w tym zakresie pani prof. Iwonie Chrzanowskiej z UAM w Poznaniu.

Zm. dr hab. Beata Dyrda urodziła się 14 lutego 1968 r. w Katowicach. W roku 1993 uzyskała stopień zawodowy magistra na Wydziale Pedagogiki i Psychologii, w zakresie nauczania początkowego. W roku 1999 na macierzystym Uniwersytecie i Wydziale uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki, a w 2012 r. stopień naukowy doktora habilitowanego. Od początku swojej drogi zawodowej związana była pracą naukowo-badawczą z Uniwersytetem Śląskim, przechodząc przez kolejne stopnie awansu zawodowego i naukowego. W tej kadencji była Zastępcą Dyrektora Instytutu Pedagogiki, adiunktem w Katedrze Pedagogiki Społecznej.

Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora odbyła staże naukowe w: Finlandii, Danii i Szwajcarii. Za działalność naukowo-dydaktyczną dr hab. Beata Dyrda została wyróżniona nagrodą indywidualną II stopnia Rektora Uniwersytetu Śląskiego w latach: 2000, 2005, 2008; nagrodą zespołową III stopnia: 2009, 2011, nagrodą Dziekana WPiP za działalność organizacyjną w latach: 2004, 2005, 2006. W roku 2008 uhonorowana została Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Była po doktoracie autorką, współautorką trzech monografii, raportu z badań, skryptu, pracy zwartej pod Jej redakcją; sześciu autorskich i współautorskich artykułów wydanych w języku kongresowym (angielskim, rosyjskim); dwóch współautorskich publikacji wydanych w języku kongresowym za granicą. W języku angielskim ukazało się osiem tekstów, w tym jeden autorski i siedem współautorskich w czasopiśmie z listy filadelfijskiej „The New Educational Review”; w języku polskim, w czasopismach punktowanych z listy ministerialnej opublikowała siedem artykułów, w dwóch kolejnych była współautorką.

W swoim dorobku naukowym zmarła pedagog ma również 25 tekstów, które znajdują się w monografiach zbiorowych wieloautorskich; w innych czasopismach polskich znalazły się trzy artykuły Jej autorstwa; kolejnych 12 tekstów autorskich i dwa współautorskie opublikowane zostały w polskich, recenzowanych materiałach pokonferencyjnych. Była autorką czterech, a współautorką dwóch recenzji, sprawozdań. Była również autorką 3 haseł encyklopedycznych: syndrom nieadekwatnych osiągnięć szkolnych, uczeń zdolny, wyrównywanie szans edukacyjnych, które znalazły się w Encyklopedii Pedagogicznej XXI wieku, (red.) T. Pilch, Wydawnictwo Akademickie „Żak’, Warszawa 2008.

Najważniejsze w dokonaniach badawczych są monografie. Pani dr hab. Beata Dyrda wydała:


1. Dyrda B. (2000) Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć jako niepowodzenie szkolne uczniów zdolnych. Diagnoza i terapia. Oficyna Wydawnicza „IMPULS”, Kraków, s.173, ISBN 83-7308-024-4

2. Dyrda B. (2004), (red.) Rozwijanie twórczości i inteligencji emocjonalnej dzieci i młodzieży. Poradnik dla wychowawców i nauczycieli. Oficyna Wydawnicza „IMPULS”, Kraków, s. 161, ISBN 83-7308-375-8

3. Dyrda B. (2007) Zjawiska niepowodzeń szkolnych uczniów zdolnych. Rozpoznawanie i przeciwdziałanie. Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków, s. 98, ISBN 978-83-7308-963-1

4. Dyrda, B.; Koczoń-Zurek, S; Przybylska, I. (2008) Podstawy prawne i organizacyjne oświaty. Skrypt dla studentów pedagogiki. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice, s. 169, ISBN 978-83-226-1711-3

5. Dyrda B., Przybylska I. (2008) New competences – the new standards of professional teachers’ education. “The Learning Teacher Journal”, Vol. 2, Nr 1, s. 49-67, ISSN 1654-0344


6. Dyrda B. (2009) The underachievement syndrome of the gifted and creative children – the diagnostic approach and the research results. “The Learning Teacher Journal” Vol. 3, No 1/ 2009, s. 3-17, ISSN1654-0344

7. Дырда Б. (2009) Специальные образовательные потребности способных учеников. [В:] Психология социального развития: От монолога к диалогу: сб. науч. тр. каф. психологии. Под научн. ред Т. В.Сенько, Н. В. Гольцовой / филиал Рос. гос. соц. ун-та в г. Минске. Минск: Изд. центр БГУ, s. 182-188, ISBN: 978-985-476-742-0.

8. Dyrda B. (2011) Badanie systemu pracy z uczniem zdolnym. Raport z badania case study w Wielkiej Brytanii, Finlandii, Niemczech, Austrii i Czechach. Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa, s. 93 [http://www.ore.edu.pl/strona-ore/index.php?option=com_phocadownload&view=category&id=104:raporty-z-bada&Itemid=1355]

9. Dyrda B. (2011) Personal narratives of school educators on supporting the development of gifted students – a perspective from schools in Poland. “The Learning Teacher Journal” Vol. 5, No 2/ 2011, s. 47- 58, ISSN1654-0344

10. Dyrda B. (2012) Edukacyjne wspieranie rozwoju uczniów zdolnych – studium społeczno-pedagogiczne Wydawnictwo Akademickie ŻAK, Warszawa, s. 536, ISBN 978-83-62015-42-9

Żegnam Koleżankę dr hab. Barbarę Dyrdę aforyzmem wybitnego dyplomaty Mariana Dobrosielskiego:

"Bardzo mnie zawsze boli, gdy umiera utalentowany człowiek,
świat bowiem bardziej ludzi takich potrzebuje niż niebo
"

(M. Dobrosielski, W. Zajewski, W. Tłokiński, O Aforyzmach, Nostalgii i Doświadczeniu" Gdańsk 2008, s. 15)

13 komentarzy:

  1. To bardzo przykre. Pamiętam Panią Dr jako młodą wykładowcę, kiedy studiowałam. Delikatny, dźwięczny głos, efemeryczna, konkretna, przychylna. Bardzo, bardzo szkoda takich ludzi, takich kobiet i takich wykładowców.

    OdpowiedzUsuń
  2. Tak, wspaniały dorobek naukowy, ale czymże on jest w obliczu tej smutnej wiadomości? Aż ciężko uwierzyć, gdyż przeszło 2 tygodnie temu mijałam dr hab. Dyrdę w korytarzu jednego z wydziałów UŚ. W ubiegłym semestrze miałam okazję uczęszczać na wykłady, które prowadziła, a w trakcie realizacji których Pani dr hab. Beata Dyrda dała się poznać, jako szalenie sympatyczna i ciepła osoba o ogromnej wiedzy, przyjaźnie nastawiona do studentów.
    Studentka UŚ

    OdpowiedzUsuń
  3. Żegnaj Beatko, to był zaszczyt znać Ciebie, przykre, że tak krótko, przykro, że nie usmiechniesz się więcej, przykre, że nie zjemy razem piernikow z zaprzyjaźnionej cukierni, przykre, że nie zapytasz swoim serdecznym głosem " co u Ciebie", przykre, że nasze pomysły naukowe y nie będą skończone, smutno mi gdy pomyślę, że już Cię nie spotkam. Byłaś niezwykle mądrą, ciepłą i serdeczną osobą, stawiałaś profesjonalizm na pierwszym miejscu. Będziesz Beatko w moim sercu. Wieczny odpoczynek...

    OdpowiedzUsuń
  4. Było mi dane mieć zajęcia w poprzednim semestrze z Panią Doktor. Kobieta pełna pasji, z zamilowaniem do wykonywanej pracy, szanująca studentów i przez studentów szanowana.
    Ogromna strata.
    [*]

    OdpowiedzUsuń
  5. Dla męża i bliskich starszych przyjaciół była Beatką, dla przyjaciół rówieśników- Beatą, dla studentów Panią Doktor lub Panią Profesor. Jako studentka była trochę nieśmiała, lekko wycofana, ale zawsze przygotowana i wiedząca więcej niż inni, zainteresowana problemami pedagogiki. Jako doktorantka – pomysłowa, pracowita, entuzjastyczna, W pracy zawodowej rzetelna badaczka, osoba otwarta na innych, ciekawa świata i ludzi, poważnie traktująca swoje obowiązki, zawsze dobrze przygotowana do zajęć ze studentami, którym okazywała szacunek i życzliwość, jednocześnie stawiając wysokie wymagania.
    Jej praca habilitacyjna zasługiwała na najwyższe uznanie. Pokazała w niej pasję badacza, umiejętność krytycznego myślenia, pomysłowość w konstruowaniu własnych koncepcji. Zyskała wielkie uznanie w środowisku pedagogów. Beata - profesjonalistka pod każdym względem, budowała swoją karierę wytrwale i z pasją. Nie zaniedbywała też własnego rozwoju w innych dziedzinach życia, dużo podróżowała dzieląc zainteresowania i pasje z Andrzejem, mężem. Beata - mądra, świadoma swego uroku kobieta, lojalna przyjaciółka, prostolinijna, uczciwa, uważna i życzliwa dla ludzi. Taką Cię zapamiętam, Beatko… Tak trudno powiedzieć żegnaj…

    OdpowiedzUsuń
  6. Nie mogę obojętnie przejść obok tego wpisu, choć nie znałam Pani Profesor. Oczywiście różne są przyczyny śmierci, ale gdy widzę kolejne wpisy czy słyszę informacje o takich wydarzeniach tuż po osiągnieciu awansu naukowego, pojawia się refleksja, czy z nie uczyniliśmy z tego jakiegoś wysiłku ponad siły; czy stres habilitacyjny wart jest swoich owoców; czy to wszystko jednak nie powinno wyglądać trochę inaczej. Bardzo współczuję Rodzinie, Przyjaciołom, Studentom. To zdecydowanie przedwczesna śmierć [*]

    OdpowiedzUsuń
  7. Zaznałam ogromnego zaszczytu poznając Panią dr hab. Beatę Dyrdę była moją promotorką, moim wykładowcą. Żal jakiego zaznałam po usłyszeniu tej niezmiernie strasznej wiadomości pozostaje i pozostanie już na zawsze. Jak bardzo brakuje tak kompetentnych, życzliwych, mądrych osób w gronie pedagogów...To ogromna strata dla Instytutu oraz całego świata.Składam kondolencje dla rodziny, przyjaciół, studentów. Niech odpoczywa w Pokoju...[*]

    OdpowiedzUsuń
  8. Zaznałam ogromnego zaszczytu poznając Panią dr hab. Beatę Dyrdę była moją promotorką, moim wykładowcą. Żal jakiego zaznałam po usłyszeniu tej niezmiernie strasznej wiadomości pozostaje i pozostanie już na zawsze. Jak bardzo brakuje tak kompetentnych, życzliwych, mądrych osób w gronie pedagogów...To ogromna strata dla Instytutu oraz całego świata.Składam kondolencje dla rodziny, przyjaciół, studentów. Niech odpoczywa w Pokoju...[*]

    OdpowiedzUsuń
  9. Z Panią dr Beatą Dyrdą miałam w tym semestrze tylko jeden wykład. Kiedy się dowiedziałam co się stało, tylko jedno słowo przychodziło na myśl - "szok". Po jednym wykładzie mogę tylko powiedzieć, że była to osoba bardzo sympatyczna i uśmiechnięta. Taką ją zapamiętam. Po przeczytaniu tego artykułu uświadomiłam sobie jak bardzo znaną, lubianą i cenioną osobą była. Wieczny odpoczynek [*]

    OdpowiedzUsuń
  10. Przykra wiadomosc, Beata jest, byla moja kuzynka, widzialysmy sie ostatnio tak dawno, jako dzieciaki. Lata leca, kazdy sobie uklada swoje zycie i nagle spostrzegamy ze ktos znikl. Beate, dla nas Beatke (pamietam jak Ciocia Krysia nazywala ja Beatka, Beacia) pamietam z usmiechem na twarzy, z usmiechem szczerym i przyjaznym. Szkoda ze nasze drogi sie rozeszly. Dzis ten link przyszedl z Australii i korzystam aby przekazac rodzinie, Cioci Krysi i Andrzejowi (nawet jesli sie nie znamy) nasze kondolencje. Jestesmy z Wami w myslach, nawet jesli jestesmy daleko, bo we Francji. Nigdy Cie nie zapomnimy Beatko.
    Asia Pelc-Michel

    OdpowiedzUsuń
  11. Jeszcze tydzien wczesniej mialam cwiczenia z Pania Beata .. dzisiaj moj rok dowiedzial sie o tej tragedii ...
    Bardzo szkoda ..

    OdpowiedzUsuń
  12. Bardzo smutna wiadomość :( Co się stało? Pani dr chorowała czy to nagła śmierć? :(

    OdpowiedzUsuń

Jeśli masz zamiar kogoś obrazić, to zrezygnuj z komentowania.