poniedziałek, 10 grudnia 2012

GODNOŚĆ HONOROWA









liczne obowiązki akademickie sprawiły, że dopiero w dn. 8 grudnia br. mogłem osobiście odebrać godność "Honorowego Profesora Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie", jaką nadał mi JM Rektor tej Uczelni - prof. dr hab. Józef Górniewicz. Status ten może otrzymać profesor innej uczelni krajowej lub zagranicznej, jeżeli nie jest w niej zatrudniony a ma szczególne zasługi dla reprezentowanej przez siebie dyscypliny naukowej. O status honorowego profesora dla mnie wystąpił jeszcze w poprzedniej kadencji dziekan Wydziału Nauk Społecznych UW-M w Olsztynie - prof. dr hab. Andrzej Olubiński, uzyskując dla tej inicjatywy zgodę rady wydziału i pozytywną opinię Senatu UW-M w Olsztynie.



Okazją do wręczenia mi powyższej godności było uroczyste rozdanie dyplomów absolwentom Uniwersytetu. W pięknej auli Wydziału Humanistycznego wypromowani pedagodzy oraz absolwenci innych nauk społecznych odbierali z rąk prorektora ds. kształcenia -
dr. hab. Jerzego Przyborowskiego prof. UWM i pani dziekan Wydziału Nauk Społecznych - dr hab. Małgorzaty Suświłło, prof. UWM dyplom licencjata lub magistra. Absolwenci przyszli z członkami swoich rodzin. Ubrani w togi przeżywali w sposób szczególny związek z Alma Mater. Prorektor zwrócił się do nich z prośbą, by odpowiedzieli na ankietę dotyczącą ich losów zawodowych i podkreślił, że mimo ukończenia studiów mogą nadal czuć się członkami społeczności uniwersyteckiej.

Miałem także okazję wygłoszenia wykładu, w którym podjąłem problem paradoksów edukacyjnych. Te bowiem silnie wpisują się w szkolną codzienność i w politykę zarządzania systemem szkolnym w Polsce. Nawiązałem do istoty paradoksów, ich rodzajów i typologii oraz zastanawiam się nad tym, jak wpływają one na patologie w procesie kształcenia i kryzys wychowania w edukacji. Każdemu z wyróżnianych w pedagogice paradoksów przyporządkowałem określone wydarzenia czy wypowiedzi pedagogów, polityków oświatowych i publicystów, które potwierdzają jego istotę. Rozważania zakończyłem humanistycznym przesłaniem czeskiego filozofa wychowania – prof. Radima Palouša (b. Rektora Uniwersytetu Karola w Pradze)- który pyta, czy osoby odpowiedzialne za wychowanie i kształcenie pokoleń są świadome sytuacji krytycznej współczesnego świata, jego przemian i duchowych prądów, czy zdają sobie sprawę z tego, jak tworzone przez nich rozwiązania edukacyjne paradoksalnie zaprzeczają sensowi ich działań?


8 komentarzy:

  1. Wielce Szanowny Panie Profesorze !!! GRATULUJĘ !!!
    Jest Pan po prostu WIELKI !!!,
    nie tylko moim marzeniem było i jest mieć TAKIEGO MINISTRA !!!

    OdpowiedzUsuń
  2. Nic tylko zostaje pogratulować z całego serca:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Gratulacje Szanowny Panie Profesorze. MK

    OdpowiedzUsuń
  4. Panie Profesorze! Decyzja tego uniwersyteckiego gremium potwierdza autorytet, jaki sobie przez lata wypracowałeś w środowisku polskiej pedagogiki.

    OdpowiedzUsuń
  5. Gratuluję z całego serca i zgadzam się z pierwszym wpisem. Jest Pan doskonałym kandydatem na PIERWSZEGO NAUCZYCIELA W KRAJU - bo Kimś Takim, a nie urzędnikiem bez wizji powinien być Minister MEN.
    RC

    OdpowiedzUsuń
  6. Panie Profesorze, gratuluję! Mam nadzieję, że tytuł, który Pan uzyskał na UWM stanie się wiążący dla całej społeczności uniwersyteckiej, ze szczególnym uwzględnieniem nauczycieli akademickich.

    OdpowiedzUsuń

Jeśli masz zamiar kogoś obrazić, to zrezygnuj z komentowania.