czwartek, 24 marca 2011

Druh druhowi druh „nie-druh”


Kryzys organizacji i stowarzyszeń społecznych jest coraz większy, gdyż w państwie kapitalistycznym organizacje pozarządowe muszą same zabiegać o środki na swoje utrzymanie. Wojciech Markiewicz relacjonuje w „Polityce” (2011 nr 13) załamanie finansowe wciąż jeszcze największego stowarzyszenia dzieci, młodzieży i dorosłych w naszym kraju, jakim jest Związek Harcerstwa Polskiego. To jednak nie jest tylko kryzys ekonomiczny, ale przede wszystkim moralny jego najwyższych władz, które są odpowiedzialne za to środowisko.

Jak się okazuje ZHP winien jest różnym instytucjom, z którymi konkretne władze zawierały umowy, ponad 5 mln zł. Od 1990 r. nie tylko ten związek został pozbawiony stałych dotacji z budżetu państwa. Z każdym rokiem transformacji znikają lub zamierają kolejne stowarzyszenia i powstają w ich miejsce nowe. W przypadku ruchu harcerskiego ktoś może powiedzieć, no i dobrze – jak źle gospodarowali, byli rozrzutni, bezmyślni, nastawieni na doraźną konsumpcję lub polityczne fajerwerki, to niech teraz cierpią. Tylko, że jak zwykle, w tego typu sytuacji, nikogo już nie obchodzi los tysięcy zuchów, harcerek i harcerzy, którzy – wyłączając jakieś marginalne, a patologiczne formy i metody pracy wychowawczej – dobrze służą nie tylko im, ale całemu społeczeństwu.

Zastanawiam się, jak to jest możliwe, że tak liczebnie wielki i bogaty infrastrukturalnie Związek rok po roku pozbywał się swoich największych skarbów, dóbr, posiadłości i sprzętu, bez odpowiedzenia sobie na pytanie, czym to będzie skutkować w najbliższej przyszłości? Majątek de facto publiczny, bo w końcu w okresie PRL cały naród nań się składał, został w latach 2006-2007 wyprzedany bez przetargów publicznych! Kontrole wykrywały brak nadzoru ze strony Głównej Kwatery ZHP, trwonienie majątku i wyciąganie zarazem rąk po kolejne dotacje, dzięki układom personalnym i politycznym aktywnych w najwyższych władzach instruktorów ZHP, a nie uczciwości i gospodarności władz naczelnych, doraźnie łatały dziurę w kasie.

Dziwię się, że harcerze i ich rodzice, którzy regularnie opłacali składki, nie protestują, nie żądają wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do osób, które doprowadziły do zapaści, okradły ich! Czyżby słowa Przyrzeczenia Harcerskiego już nic nie znaczyły? Czy jest uczciwe oczekiwanie od wszystkich instruktorów harcerskich wniesienia dodatkowej składki w wys. 80,-zł, by władze GK ZHP mogły w tym roku spłacić część długów? A może jednak politycy, którzy są instruktorami ZHP, znajdą sposób na to, by odzyskać „ukradziony” związkowy majątek lub jego równowartość?

2 komentarze:

  1. A jak Harcerska Oficyna Wydawnicza "Impuls" przestała być harcerska, a stała się...No właśnie!;-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Wkrótce ukaże się książka odsłaniająca kulisy przejęcia majątku ZHP{przez partyjną nomenklaturę z Warszawy, także tego majątku w Krakowie. Powstała Oficyna Wydawnicza "Impuls" nie ma z tym nic wspólnego, poza nazwą, do której praw własnościowych GK ZHP nie miała. Pracowników zwolniła. Zostały im własne maszyny do pisania i pomysł na to, jak dalej realizowac swoje pasje już na własną rękę, zaczynając od zera.
    Jeśli zatem Anonimowy chciałeś uderzyć, to trafiłeś kulą w płot. Zacznij swoje badania i to bardzo poważne w GK ZHP, żeby dowiedzieć się, co ówvczesne władze uczyniły z naszym, publicznym majątkiem. A jak zarobisz na tym śledztwie, to kupisz sobie książkę o prawdziwej historii Impulsu i wówczas powinieneś się zawstydzić, że ośmieliłeś się taką insynuację w tym blogu sformułować.
    Rzecz jasna, takich stanów u Anonimowego nie ma, bo należy prawdopodobnie do tych, którzy sądzą innych po sobie. A zatem, porozmawiajmy Anonimowy o tym, nna czyim majątku się uwłaszczyłeś (-aś)?

    OdpowiedzUsuń