niedziela, 21 grudnia 2014

Bezpłatny dostęp w ramach opłaty - kolejne kuriozum szkolne





Firmy, które wcisnęły szkolnictwu publicznemu tzw. dzienniki elektroniczne reklamują się następująco: "Bezpłatny dostęp do ocen i frekwencji dla uczniów i rodziców. W ramach opłaty szkoła otrzymuje bezpłatny dostęp do dzienniczków ucznia dla wszystkich rodziców i uczniów, w tym do ocen i frekwencji. Nie pobieramy dodatkowych opłat za tzw. dostęp Rozszerzony czy Premium. Jeśli porównujesz ceny z innymi firmami koniecznie zapytaj co w cenie dostępu do dziennika elektronicznego otrzymają rodzice. Inne firmy domagają się od rodziców opłaty za wgląd w oceny i frekwencję ucznia, opłaty za dostęp rozszerzony sięgają kilkudziesięciu złotych od ucznia. U nas dostęp do ocen i frekwencji jest dla rodziców bezpłatny!"

W szkolnictwie publicznym pojawiły się tzw. e-dzienniki i e-dzienniczki. To ma być ponoć przejaw nowoczesności, udogodnień dla rodziców i uczniów, bo przecież nie dla nauczycieli. Ci muszą odnotowywać wszystko w wersji elektronicznej i papierowej zarazem. Z jednej strony mowa jest o bezpłatnym dostępie do czegoś, co jednak jest odpłatne. To taki paradoks ponowoczesnego świata. Wejdź do nas i kup za darmo!

Decyzję o wdrożeniu e-dziennika podejmuje dyrekcja szkoły. Czy konsultowała to z rodzicami i informowała ich o czekających ich kosztach z tym związanych? Prawo oświatowe, którego autorami są urzędnicy MEN, zakłada tu dwa warianty:

1.Dziennik elektroniczny może być dodatkowym źródłem komunikacji i informacji obok drukowanych dzienników lekcyjnych;

ale też

2.są szkoły, w których dyrektor zdecydował, że będzie tylko dziennik elektroniczny.

Zgoda organu prowadzącego szkołę nie jest potrzebna do korzystania z dziennika elektronicznego w pierwszym przypadku. Natomiast dyrekcja szkoły musi ją uzyskać tylko w przypadku zrezygnowania z papierowych dzienników na rzecz e- dziennika. Tak więc, szkoła nie potrzebuje zgody organu prowadzącego, jeśli chce korzystać z dziennika elektronicznego w uzupełnieniu do zwykłego dziennika, np. by skorzystać z funkcji automatycznego liczenia średniej i podliczania frekwencji, by poprawić komunikację z rodzicami lub po prostu zobaczyć, czy dziennik elektroniczny sprawdzi się w danej placówce. I na tym przesłaniu bazują firmy, które oferują kolejne wersje oprogramowania do tego rozwiązania, bowiem na rynku można dokonać wyboru spośród kilkunastu różnych dzienników elektronicznych.


Nie wiem, jaka jest skala tego zjawiska, ale coraz częściej rodzice sygnalizują skandaliczną sytuację, jaka ma miejsce w szkołach publicznych. Rzecz dotyczy obowiązku zapłacenia rocznego abonamentu za dostęp do ... elektronicznego dzienniczka ich dziecka. Im szkoła ma więcej uczniów, tym zysk firmy jest większy, bowiem odpłatność liczy się od każdego dziecka. Oferujący tego typu usługę szkołom wpadli na zupełnie niezły pomysł, jak zarobić na rodzicach. Szkoły nie mają zagwarantowanych w swoim budżecie środków na pokrycie kosztów takiej usługi. Te zatem przenoszone są na rodziców.

Jakim prawem wprowadza się zatem do szkolnictwa publicznego rozwiązanie, które zmusza rodziców do ponoszenia odpłatności za dostęp do bieżącej informacji o postępach, sukcesach czy występkach szkolnych ich dziecka? Dlaczego organ prowadzący nie reaguje na ten sposób wyłudzania od rodziców pieniędzy, którzy płacą przecież za szkolnictwo publiczne ze swoich podatków?! Od kiedy to informacja o dziecku ma być odpłatna dla rodziców?

Może dyrektorzy szkół mają z tego tytułu jakieś profity? Jeśli tak, to jakie? Czy jest to kolejny obszar korupcjogenny w polskiej oświacie? Słyszałem od jednego z dyrektorów, że jak się rodzicom nie podoba, to nie muszą korzystać z elektronicznego dzienniczka swojego dziecka. Mogą przyjść do szkoły, zalogować się na miejscu i przejrzeć wszystkie dane bezpłatnie. Mogą też przyjść do wychowawcy i zapytać o interesujące ich kwestie. MOGĄ. To prawda. Dlaczego jednak de facto muszą?

Ciekawe jest jednak to, że kluczowe informacje w zakresie kształcenia też są umieszczane w tym programie. W większości szkół publicznych pobiera się od rodziców tzw. obowiązkowe opłaty na zakup papieru kserograficznego, materiałów piśmienniczych itp. Tego typu praktyki są już "stałym" działem w budżecie szkolnym.

Pojawia się jeszcze jedna kwestia, a mianowicie dostępu obcych osób (spoza szkoły) do danych osobowych uczniów i ich rodziców. Jakim prawem jakiś zewnętrzny podmiot konfiguruje i administruje dziennikiem rzekomo w naszym imieniu? Kto kontroluje, co dzieje się z tymi danymi? Czy nie są one przedmiotem dalszych transakcji handlowych? Czyżby kolejne podmioty znalazły sobie niszę do handlowania także tymi danymi i zarabiania na publicznej oświacie? Czy za dostęp do Internetu w szkole rodzice też powinni opłacać abonament tej instytucji? Co to bowiem za różnica?



3 komentarze:

  1. Bardzo słuszny wpis tylko trochę spóźniony. Jakieś 5 lat temu red. Kozubal pisał w Rzepie o Librusie. Były nawet interpelacje radnych W-wy żeby może miasto wykupiło (wzorem niektórych mniejszych miejscowości) dostęp do dziennika elektronicznego hurtem dla wszystkich szkół bo w hurcie jest oczywiście o wiele taniej. Bez echa ... ;-) O powodach można tylko domniemywać. O ile wiem, to system działa tak w wielu przypadkach, że składka na dziennik jest sprzężona ze składką na ubezpieczenia. Od tej ostatniej zbierającemu przysługuje prowizja. Uczciwi dyrektorzy ją przeznaczają na potrzeby szkoły, ci mniej uczciwi ... ;-) Myślę, że z dziennikami elektronicznymi jest większy kłopot niż 20 - zł składka. One formatują, ogromną pojemnością na różnego rodzaju zbędną zwykle dokumentację(programy, systemy, rozkłady itp. itd.) ale jawną, szkołę skupioną przede wszystkim skupioną na tej dokumentacji - wpisach, tematach, ocenach itp., a nie na uczniu i jego umiejętnościach, potencjale, rozwoju. Przy czym zawsze się znajdzie paru nawiedzonych a upierdliwych rodziców, którzy taki kierunek będą nadawać. ... :-( To bardzo współgra z paznokciowymi (lista tematów do realizacji) podstawami programowymi Hall i "wybitnych naukowców" Marciniaka i Konarzewskiego :-(

    OdpowiedzUsuń
  2. P.S. Obecność dziennika elektronicznego wymusza część rodziców, dla których albo niesłychanie ważne jest by wiedzieć o trójce z WF w 3 godziny po postawieniu, albo w ogóle wolą się ze szkołą kontaktować via Internet a nie osobiście!!!

    OdpowiedzUsuń
  3. Pomysł z dziennikiem elektronicznym wydał mi się jako matce niezły. Kwota za dostęp - niewygórowana. Nie kupowałam dodatkowych opcji, gdyż uznałam, że wystarczy mi dostęp do ocen, frekwencji oraz korespondencji z nauczycielami. To wszystko było w podstawowej opcji. W następnym roku szkolnym okazało się, że ów pakiet minimum ograniczono do nieobecności i korespondencji z nauczycielem. Za oceny trzeba było już cos tam dokupić. Zrezygnowałam w ogóle - nie lubię być oszukiwana. Chytry sprzedawca e-usług niech traci z powodu takich praktyk - mam nadzieję, że inni też przejrzą na oczy.

    OdpowiedzUsuń