piątek, 19 września 2014

Dziewięćdziesiąte urodziny Profesora pedagogiki

Profesor Stanisław Kaczor - kolejny z tegorocznych Jubilatów dziewięćdziesięciolatków - urodził się 19 września 1924 roku w rodzinie chłopskiej, we wsi Dzierżąźnia, gmina Krynice, powiat Tomaszów Lubelski. Po wojnie w 1948 r. uzyskał wykształcenie ogólnokształcące a następnie kwalifikacje pedagogiczne. Jeszcze jako nauczyciel niekwalifikowany podjął pracę w Uniwersytecie Ludowym im. M. Rataja w Rachaniach. W latach 1951-1952 Stanisław Kaczor kierował w Opolu szkołą zawodową o profilu artystycznym wspomagając zarazem rozwój oświaty w tym mieście.

W 1952 r. powrócił do Warszawy, kiedy kierowana przez niego placówka została przeniesiona do Turczynka pod Warszawą i tam otrzymała status placówki trzywydziałowej: przyrodniczy, artystyczny i techniczny. W tym czasie nasz Jubilat podjął studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Warszawie, która w późniejszym czasie została włączona do Uniwersytetu Warszawskiego. Tam ukończył w 1959 r. studia na kierunku „pedagogika” z „historią literatury polskiej”.

W 1954 roku S. Kaczor rozpoczął pracę w Liceum Pedagogicznym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Warszawie jako nauczyciel klas harcerskich (OHPL). Jednocześnie został powołany na nauczyciela przysposobienia wojskowego, co wymagało uzyskania dodatkowych uprawnień w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1959 r. został powołany do pracy w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego na stanowisko wicedyrektora Departamentu Studiów Ekonomicznych i Pedagogicznych. W czasie pracy w tym resorcie uczestniczył w seminariach doktorskich pedagoga społecznego - prof. Ryszarda Wroczyńskiego, a następnie u dydaktyka prof. Czesława Kupisiewicza. Pod kierunkiem także tegorocznego Jubilata, o którym pisałem wcześniej w blogu, w 1971 roku obronił pracę doktorską w dziedzinie nauk humanistycznych z dyscypliny pedagogika w Uniwersytecie Warszawskim uzyskując promocję w lutym 1972 r.


W 1978 roku uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień doktora habilitowanego, a od 1983 r. został profesorem tej uczelni. Mianowanie na profesora zwyczajnego nauk humanistycznych otrzymał w 1989 r. W latach 1987-1989 Profesor uczestniczył w pracach Komitetu Ekspertów do Spraw Edukacji Narodowej, którym kierował prof. Czesław Kupisiewicz. Od 1984 r. kierował jako redaktor naczelny czasopismem „Pedagogika Pracy”. Przy Zarządzie Głównym Stowarzyszenia Oświatowców Polskich Stanisław Kaczor opracowywał i wydawał czasopismo „Oświatowiec”. Jest również członkiem Komitetu Naukowego periodyku „Edukacja Ustawiczna Dorosłych”, który ukazuje się od 1993 r., a na liście punktowanych czasopism MNiSW ma 8 pkt.

Prof. Stanisław Kaczor przez kilka lat współpracował z ośrodkami Ukraińskiej Narodowej Pedagogiki. Jako pierwszy z zagranicznych pedagogów został wyróżniony w 2007 r. tytułem doktora honoris causa przez Akademię Nauk Pedagogicznych Ukrainy w Kijowie. Przedmiotem badań naukowych Profesora są takie zagadnienia jak: edukacja dorosłych, dydaktyka szkolnictwa zawodowego, dydaktyka szkoły wyższej, pedagogika pracy. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 250 publikacji z zakresu andragogiki i dydaktyki, w tym prac poświęconych dydaktyce szkoły wyższej.


Jubilat jest autorem i redaktorem kilkudziesięciu pozycji monograficznych m.in, 10 lat w służbie oświaty 1972-1982; Teksty semiprogramowe dla pracujących; Kształcenie i doskonalenie zawodowe w okresie przemian; Kształcenie kursowe dorosłych; Kształcenie zawodowe: elementy diagnozy; Nauczyciel w kształceniu pozaszkolnym dorosłych; Samokształcenie nauczycieli studiujących; Kształcenie zawodowe w wybranych krajach socjalistycznych; Tendencje rozwoju kształcenia zawodowego w krajach gospodarczo rozwiniętych; Wybrane problemy edukacji i eurointegracji, Z metodologii badań oświatowych; Kształcenie i doskonalenie zawodowe w okresie przemian; (red.) Problemy pedagogiki dorosłych w Niemczech.

W nocie biograficznej Stanisława Kaczora, którą zamieścił Wincenty Okoń w swoim „Nowym Słowniku Pedagogicznym”, jest też interesująca informacja o tym, że Jubilat jest autorem tomików poezji, co obok pracy naukowo-dydaktycznej jest jego kolejną pasją. Profesor Stanisław Kaczor otrzymał w 2011 r. w ramach dorocznych wyróżnień Łódzkiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Praktycznego w Łodzi certyfikat „Ambasador Innowacyjnych Idei i Praktyk Pedagogicznych”.

(na zdjęciu od lewej: Janusz Moos i prof. Stanisław Kaczor)

Tym, którzy uważają, że profesorowie w wieku emerytalnym nie powinni już czynnie uczestniczyć w kształceniu kadr zawodowych i naukowych czy prowadzeniu badań, zaprzecza nasz Jubilat, bowiem – jak wynika z danych ministerialnej bazy kadr naukowych (OPI) - prof. Stanisław Kaczor w wieku 90 lat jest zatrudniony w podlegającym Ministerstwu Edukacji Narodowej - Instytucie Badań Edukacyjnych w Warszawie, na Wydziale Pedagogicznym Wyższej Szkoły Społeczno-Ekonomicznej w Warszawie, na stanowisku profesora wizytującego w Wszechnicy Polskiej - Szkole Wyższej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji w Opolu, gdzie na Wydziale Pedagogicznym pracuje w Katedrze Pedagogiki Ogólnej i Badań Edukacyjnych. To właśnie w tej ostatniej uczelni - w dniu 25 września odbędzie się Jubileusz z okazji 90-lecia urodzin prof. zw. dr hab. Stanisława Kaczora.

Życzymy Profesorowi jeszcze wiele lat radości życia i twórczej pracy oraz tak życzliwego wsparcia środowiska akademickiego oraz oświatowego, z jakim zasłużenie spotyka się na co dzień.


(źródła: Informacja Rektora Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu dr hab. Mariana Duczmala, prof. WSZiA w Opolu, „Nowy Słownik Pedagogiczny” Wincentego Okonia; za fotografie dziękuję dyrektorowi ŁCDNiKP w Łodzi - Januszowi Moosowi oraz Sławomirowi Śliwie - prodziekanowi Wydziału Pedagogicznego WSiZ w Opolu).

17 komentarzy:

  1. Należał do PZPR?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może anonimowy rozjaśni swoje pytanie? Równie dobrze można zapytać, czy był wegetarianinem?
      Stefan

      Usuń
    2. Panie Stefanie!
      Preferencje kulinarne prof. Kaczora to jednak zupełnie co innego niż jego przynależność do nieboszczki PZPR. I to nie wymaga dalszego dowodzenia. Natomiast interesuje mnie u Pana co innego. Otóż trudno mi sobie wyobrazić jakiej wiedzy Panu brakuje, aby pytanie było dla Pana jasne? Niech Pan lepiej mrugnie oczkiem ( obiecuję, że to zauważę), iż ot, tak się Panu napisało ...bo taki genetyczny, neobolszewicki filut i trefniś jestem. Słowem:" tak już mam" Jest wolność i mogę twierdzić i pytać o co chcę i wara mi od tego mojego prawa ! Czy tak mi Pan odpowie? Ukłony i dobre myśli łączę.

      Usuń
    3. Proszę mi wybaczyć, ale muszę to powiedzieć. Czuję się zażenowana komentarzem Pana Stefana. To nie lada "sztuka", aby w paru słowach zawrzeć tak potężny ładunek pospolitej niedorzeczności. W związku z tym mam pytanie do Pana Profesora jako stała czytelniczka blogu , której leży na sercu zachowanie rangi i poziomu tej przestrzeni wolnej wypowiedzi: czy nie dało by się na przyszłość uniknąć obcowania z wpisami osobników z mentalnością - być może skąd inąd - zacnego pana Stefana. Z nadzieją, że Pan Stefan jednorazowo dotarł do mnie w następstwie "wypadku przy pracy" i na recydywę nie ma On co liczyć w imię szacunku także dla smaku - kreśli się i z góry dziękuje - Maria.

      Usuń
  2. Myślę, że takie złośliwe pytanie mógł postawić tylko "wróg ludu" ( z czasów PRL), a dzisiejszy zwolennik skompromitowanej teorii spiskowej dziejów. A więc kontestator/przeciwnik pięknie odradzającej się po 1989 roku (na wzór Zachodni) pedagogiki krytycznej, emancypacyjnej - zwanej czasem ( i słusznie) pedagogiką odlotową. Zamiast włączyć się do twórczego rozwoju pedagogiki odlotowej marzy mu się grzebanie w teczkach IPN -u wybitnych pedagogów. Wstyd, przepraszam . Zdenerwowałam się trochę....

    OdpowiedzUsuń
  3. Żarty żartami. Ironia też ma swój smaczek. Ale czy rzeczywiście na tym poprzestaniemy? Panie Profesorze - przecież Pan wie, zna fakt : należał prof. Kaczor do PZPR, czy nie należał?

    OdpowiedzUsuń
  4. Anonimowy musi przeprowadzić badania biograficzne, skoro ma problemy ze rozumieniem treści wpisu związanego z życzeniami dla Profesora-Jubilata. Prosimy też o autoprezentację własnego członkostwa w PZPR, bo nie znam danych na ten temat ani w odniesieniu do Jubilata (jest dużo starszy ode mnie), ani w odniesieniu do Anonimowego. Sądzę, że powinien przejrzeć własne szuflady z legitymacjami tamtego okresu.

    OdpowiedzUsuń
  5. Ale jak przeprowadzić te badania biograficzne nad prof. Kaczorem skoro - podobnie jak gospodarz Blogu - też jestem młodszy od przedmiotu badań ?
    Proszę Pana Profesora o ewentualne dalsze sugestie metodologiczne..

    OdpowiedzUsuń
  6. Proszę postudiować następująca literaturę:
    1) Alheit P., Wywiad narracyjny, Teraźniejszość. Człowiek. Edukacja 2002 nr 2
    2) Andragogiczny wymiar wydarzeń osobistych i globalnych w badaniach biograficznych, red. Olga Czerniawska, Łódź: Wydawnictwo AHE 2011
    3) Autobiografizm w kulturze współczesnej, red. Katarzyna Citko, Marzanna Morozewicz, Białystok: Trans Humana 2012
    4) Badania pedagogiczne w zarysie. Skrypt dla studentów pedagogiki. Zebrał i opracował W. Goriszowski, WSP TWP Warszawa 1997.
    5) Badanie i działanie. W poszukiwaniu metod organizowania środowiska wychowawczego, red. B. Smolińska-Theiss, UW, Warszawa 1988
    6) Banks M., Materiały wizualne w badaniach jakościowych, tłum. Paweł Tomanek, WN PWN, Warszawa 2009
    7) Błachnio A., Człowiek autorski w erze globalizacji, Bydgoszcz: Wydawnictwo UKW 2011
    8) Całek A., O stawaniu sie twórcą - od ekspresji osobowości do dzieła w: Psychologiczne i egzystencjalne problemy człowieka dorosłego, red. A. Gałdowa, Wyd. UJ. Kraków 2005 (psychobiografia naukowa w metodzie biograficznej)
    9) Całek A., Biografia naukowa: od koncepcji do narracji. Interdyscyplinarność, teorie, metody badawcze, Kraków: Wydawnictwo UJ 2013
    10) Czermińska M., Autobiograficzny trójkąt. Świadectwo, wyznanie i wyzwanie, Universitas , Kraków 2001.
    11) Dekonstrukcja w badaniach literackich, red. Ryszard Nycz, Wyd. Słowo/Obraz. Terytoria, Gdańsk 2000
    12) Demetrio D., Autobiografia. Terapeutyczny wymiar pisania o sobie, przekład Anna Skolimowska, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2000
    13) Demetrio D., Pedagogika pamięci. W trosce o nas samych, z myślą o innych, tłum. Anna Skolimowska, Wydawnictwo AHE, Łódź 2009

    OdpowiedzUsuń
  7. 14) Denzin N., Lincoln Y.S., Wkraczanie na pole badań jakościowych, Acta Universitatis Nicolai Copernici, socjologia Wychowania 1997, Zeszyt 317
    15) Dominice, Historia życia jako proces kształcenia, Łódź 1994
    16) Dominicé P., Uczyć się z życia. Biografia edukacyjna w edukacji dorosłych, ze słowem wstępnym do wydania polskiego prof. Olgi Czerniawskiej, tłum. Monika Kopytowska, Łódź: WSHE 2006
    17) Dróżka W., Metoda biograficzna z perspektywy rozwoju orientacji humanistyczno-jakościowej w pedagogice, Edukacja” 1997 nr 4
    18) Dróżka W., Młode pokolenie nauczycieli. Studium autobiografii młodych nauczycieli polskich lat dziewięćdziesiątych, WSP, Kielce 1997
    19) Erikson E.H.: Tożsamośc a cykl życia. - (tłum. z jęz. ang. Żywicki M.). - Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2004
    20) Fehlhaber A., Przykład rozszyfrowania literackich form w autobiograficznych tekstach za pomocą analizy i interpretacji obiektywnych danych, Teraźniejszość. Człowiek. Edukacja 2010 nr 1
    21) Fenomenologia i hermeneutyka, pod red. P. Dybla i P. Kaczorowskiego, Wyd. UW< Warszawa 1991.
    22) Fieldwork jest sztuką. Jak dobrać respondenta , skłonić do udziału w wywiadzie, rzetelnie i sprawnie zrealizować badanie, red.Paweł B. Sztabiński, Zbigniew Sawiński, Franciszek Sztabiński, Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN 2005
    23) Filozofia portretu, pod red. A. Nowickiego, Wyd. UMCS, Lublin 1992.
    24) Giddeens A., Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, WN PWN, Warszawa 2001 (r.3 Trajektoria tożsamości)
    25) Golka M., Pamięć społeczna i jej implanty, Wyd. Naukowe Scholar, Warszawa 2009.
    26) McGoldrick M., Gerson R., Shellenberger S., Genogramy. Rozpoznanie i interwencja, tłum. Monika Hartman, Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka 2007
    27) Hehenkamp C., Fenomen indygo. Dzieci nowych czasów, Wydawnictwo KOS, Katowice 2005
    28) Hermeneutyka a psychologia, pod red. A. Gałdowej, Wyd. UJ, Kraków 1997
    29) Horsdal M., Ciało, umysł i opowieści – o ontologicznych i epistemologicznych perspektywach narracji na temat doświadczeń osobistych, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2004 nr 2
    30) Jakościowe orientacje w badaniach pedagogicznych. Studia i materiały, red. Danuta Urbaniak-Zając, Jacek Piekarski, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2001

    OdpowiedzUsuń
  8. 31) Kaczmarek J., Podejście geobiograficzne w geografii społecznej. Zarys teorii i podstawy metodyczne, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2005
    32) Kaźmierska K., Doświadczenia wojenne Polaków a kształtowanie tożsamości etnicznej. Analiza narracji kresowych, Wydawnictwo IfiS PAN, Warszawa 1999
    33) Konecki K., Studia z metodologii badań jakościowych. Teoria ugruntowana, WN PWN, Warszawa 2000
    34) Koralewicz J., Malewska-Peyre, Człowiek człowiekowi człowiekiem. Analiza biograficznych działaczy społecznych w Polsce i we Francji, Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 1998
    35) Kosiada – Król M., Doświadczenia młodego badacza w stosowaniu wywiadu narracyjnego, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2010 nr 1
    36) Kubinowski D., Jakościowe badania pedagogiczne. Filozofia. Metodyka. Ewaluacja, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2010
    37) Kvale S., Interview. Wprowadzenie do jakościowego wywiadu badawczego, przekład i red. naukowa Stanisław Zabielski, Trans Humana, Białystok 2004
    38) Lejeune P., Wariacje na temat pewnego paktu. O autobiografii, Universitas, Kraków 2001
    39) Ligus R., Biograficzna tożsamość nauczycieli,. Historie z pogranicza, Wydawnictwo Naukowe DSW, Wrocław 2009
    40) Malewski M., Przymus i wolność w edukacji dorosłych, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2002 nr 1 (edukacja w biografii jednostki)
    41) Maruszewski T., Pamięć autobiograficzna, GWP, Gdańsk 2005
    42) McRunyan W., Historie życia a psychobiografia, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1992
    43) Metoda biograficzna w socjologii, pod red. J. Włodarka i M. Ziółkowskiego, Warszawa 1990.

    OdpowiedzUsuń
  9. 44) Metodologia pedagogiki zorientowanej humanistycznie, red. Dariusz Kulinowski i Marian Nowak, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2006
    45) Męczkowska A., Od świadomości nauczyciela do konstrukcji świata społecznego. Nauczycielskie koncepcje wymagań dydaktycznych a problem rekonstrukcyjnej kompetencji ucznia, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2002.
    46) Męczkowska A., Fenomenografia jako podejście badawcze w obszarze studiów edukacyjnych, Kwartalnik Pedagogiczny 2003 nr 3
    47) Metody badań jakościowych, red. Norman K. Denzin, Yvonna S. Lincoln, red. naukowa Krzysztof Podemski, tom 1, WN PWN< Warszawa 2009
    48) Metody badań jakościowych, red. Norman K. Denzin, Yvonna S. Lincoln, red. naukowa Krzysztof Podemski, tom 2, WN PWN< Warszawa 2009
    49) Miles M.B., Huberman A.M., Analiza danych jakościowych, przekład Stanisław Zabielski, Trans Humana Białystok 2000
    50) Miller N., Auto/biografia w badaniach nad edukacją i uczeniem się całożyciowym, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2003 nr 1
    51) Narracja jako sposób rozumienia świata, pod red. Jerzego trzebińskiego, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2002
    52) O budowaniu kapitału ludzkiego i społecznego. 25 lecie Letniej Szkoły Młodych Pedagogów przy Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN, red. Ewa Bochno, Alicja Korzeniecka-Bondar, Lublin: Wydawnictwo UMCS 2011
    53) Olczak-Roniker J., Korczak. Próba biografii, Warszawa: W.A.B. 2011
    54) Olesen H.S., Podmiot uczący się i „historia życia” – jakościowe podejście do badań nad uczeniem się, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2004 nr 2
    55) Paluchowski W.J., Diagnoza psychologiczna. Podejście ilościowe i jakościowe, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2001
    56) Piekarski J., U podstaw pedagogiki społecznej. Zagadnienia teoretyczno-metodologiczne, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2007
    57) Pieter J. , Życie ludzi, Ossolineum, Wrocław 1972.
    58) Podstawy metodologii badań w pedagogice, red. Stanisław Palka, Pedagogika GWP, Gdańsk 2010
    59) Portrety psychologiczne, red. Roman Zawadzki, Warszawa: Wydawnictwo UW 2010
    60) Pryszmont-Ciesielska M., Podejście autobiograficzne w badaniach nad edukacją – propozycja metodologiczna, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2009 nr 2
    61) Ricoeur P., Pamięć, historia, zapomnienie, przeł. Janusz Margański, Kraków: Universitas 2006.
    62) Rubacha K., Pułapki w badaniach nad nauczycielem, Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja 2002 nr 1
    63) Rzeźnicka-Krupa J., Niepełnosprawność i świat społeczny. Szkice metodologiczne, Oficyna Wydawnicza „Impuls” Kraków 2009 (badania biograficzne)
    64) Śniarowska M., Homo tragicus (cz.VI), Gestalt 1999 nr 6 (rozumienie , interpretacja, opis życia człowieka)
    65) Teusz G., Logika konstruowania biografii w wywiadzie narracyjnym, Teraźniejszość. Człowiek. Edukacja 2002 nr 4
    66) Urbaniak-Zając D., O obiektywnej hermeneutyce jako metodzie interpretacji danych empirycznych , Teraźniejszość. Człowiek. Edukacja 2010 nr 1
    67) Widera-Wysoczańska A., Rozmowy o przemijaniu. Hermeneutyczna analiza psychologiczna doświadczeń człowieka, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2000

    OdpowiedzUsuń
  10. Odpowiedzi
    1. Jestem pod wrażeniem trafności doboru literatury przedmiotu. "Ciekawski -Anonimowy" się nie odzywa. Przesiaduje pewnie w bibliotekach .Ale podziękować Panu Profesorowi to by wypadało.

      Usuń
    2. Podziękowania są tak rzadkim w dzisiejszych czasach gestem, że nawet się ich nie spodziewam.

      Usuń
  11. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  12. Niestety przykro mi poinformować, Pan Profesor w dniu wczorajszym odszedł od nas [*] :(
    Ta informacja została dzisiaj podana w WSZiA

    OdpowiedzUsuń

Jeśli masz zamiar kogoś obrazić, to zrezygnuj z komentowania.