wtorek, 25 października 2011

Pomarańczowa guma oświatowa


Ile jeszcze musi upłynąć lat, miesięcy czy tygodni, żeby społeczeństwo polskie uświadomiło sobie nonsens etatystycznej polityki oświatowej? Etatystycznej, to znaczy sprowadzającej sprawowanie władzy do zawłaszczania naszych dzieci - pod szyldem troski o nie w ramach edukacji publicznej, ale bez uwzględniania oczekiwań, potrzeb i aspiracji tych, którzy są pierwszymi i jedynymi wychowawcami swoich pociech. Klasycznym tego przykładem jest niczym nieuzasadniony przymus obniżenia wieku szkolnego. Tylko czekać aż władze zobowiążą biblioteki publiczne do wycofywania literatury psychologicznej i pedagogicznej na temat uwarunkowań dojrzałości szkolnej dziecka. Centralistyczny sposób zarządzania edukacją osiąga już szczyt absurdów, toteż dobrze się dzieję, że niektóre samorządy zaczynają się burzyć, buntować i unikać realizacji zadań, które władza im wmusza jako jedynie słuszne i konieczne. Ministerstwo edukacji narodowej od 1991 r. nieustannie realizuje identyczne schematy sprawowania władzy, jakie miały miejsce w państwie quasitotalitarnym (PRL). Tam też ustanawiano w centrum, co nauczyciele, dyrektorzy szkół i placówek mają realizować, w jaki sposób i jakim celom było to podporządkowane. Rozrastała się liczba posłusznych, miernych ale biernych urzędników, których rolą było sprawowanie kontroli i egzekwowanie pouczeń, nakazów i zakazów władzy.

Dzisiaj jest "demokracja", ale ... tylko i wyłącznie proceduralna. Kiedyś była "demokracja" socjalistyczna, a dzisiaj jest autokratyczna. Co za różnica. Zmieniła się tylko ideologia władzy. Obecna sugeruje, że wszystko, co ustanawia, jest dla dobra dzieci i ich rodziców, ale ich o to nie pyta, czy się z tym zgadzają, czy też tak to postrzegają. Władza autorytarna lepiej wie od obywateli, co jest dla nich dobre. Tym bardziej lepiej to wie MEN, który już jakiś czas temu ustanowił, że jeśli gminy chcą skorzystać z rządowego programu "Radosna szkoła", a więc chcą otrzymać dofinansowanie w 50% ze środków publicznych na rozbudowę własnej infrastruktury szkolnej, to muszą przyjąć warunki, jakie stawia im władza. Tych jednak min. Julia Pitera chyba nie weryfikowała pod kątem korupcjogennym? Wszem i wobec przyjęto za słuszne rozwiązanie, że każdy dofinansowywany przez MEN plac zabaw musi mieć gumowe podłoże w kolorze pomarańczowym. Nie innym, tylko pomarańczowym. Dlaczego? Zapewne dlatego, że musi kojarzyć się z kolorystyką Platformy Obywatelskiej.

Tyle tylko, że dofinansowywanie boisk nie jest ze środków tej partii politycznej, tylko z budżetu państwa, a więc z podatków wszystkich obywateli tego kraju, którzy je płacą. Niby dlaczego ustalono i narzucono gminom taki kolor? Dlaczego podłoże ma być z gumy, a nie z piasku czy tartanu? Kto miał w tym interes, by zmonopolizować przyszkolne place zabaw takim właśnie rozwiązaniem? Czym różni się zmuszanie przez resort edukacji inspektoratów oświatowych w okresie PRL do tego, by w szkolnych klasach wisiał portret sekretarza KC PZPR, od tego, jak zobowiązuje się obecnie gminy do uznania, by podłoże dla dofinansowywanych placów zabaw było z takiego, a nie innego materiału oraz w takim, a nie innym kolorze? Nareszcie ktoś się obudził w samorządach i stwierdził, że nie będzie korzystał z dotacji. Jest to jednak na rękę władzy, bo zorganizuje sobie jeszcze jedne konsultacje w pięciogwiazdkowych hotelach, z wystawnym posiłkiem i honorariami dla urzędników, którzy na ten czas wezmą z pracy urlop bezpłatny. Ba, będą środki na wysokie premie dla pracowników MEN, skoro zmienia się (czyżby?) minister edukacji i zbliża się koniec roku.

Red. Mariusz Kutka z Gazety Wyborczej pisze: Przez pierwsze dwa lata z "Radosnej szkoły" rozdano tylko 176 mln zł, za które do końca roku będzie gotowych 2,5 tys. placów. Niektóre gminy, które otrzymały dotacje, nie korzystają z nich. Wielkopolska w tym roku zrezygnowała z budowy 23 placów (powstaną 72), na Podkarpaciu zrezygnowano z 16 (będzie 56), na Mazowszu - z 39 (powstanie 208), a na Pomorzu - z 6(powstaną 62).(http://wyborcza.pl/1,75248,10528853,_Radosna_szkola__w_piachu.html#ixzz1boGST2V0)

Teraz czekamy na kolejny program rządowy pod szyldem "MEN" pod tytułem "Ratujmy kondycję fizyczną", bo jakoś im więcej jest boisk, hal; sportowych, basenów i placów zabaw, tym mniej uczniów chce chodzić na lekcje wychowania fizycznego. Proponuję uczynić je bardziej radosnymi. Niech MEN zafunduje stypendia tym uczniom, którzy będą chodzić na powyższe zajęcia w pomarańczowym kostiumie gimnastycznym (na basen - to w pomarańczowym kostiumie kąpielowym i czepku tez pomarańczowym). W ramach dowitaminizowania dzieci proponuję zamiast jabłek i warzyw - pomarańcze z logo wiadomej partii! Lamperia w szkołach też powinna być pomarańczowa. Inaczej obciąłbym subwencję.

A może znowu potrzebna jest nam pomarańczowa alternatywa?


4 komentarze:

  1. Dodał bym jeszcze kilka słów na temat Tablic Super Potrzebnych Interaktywnych w dzisiejszej nowoczesnej z nazwy szkole. Pozdr MK.

    OdpowiedzUsuń
  2. A w szkolnym WC nie ma papieru toaletowego, ciepłej wody, mydła, klamek w drzwiach i ręczników.

    OdpowiedzUsuń
  3. Każdy długoletni więzień marzy o wyjściu na wolność. A gdy już się to stanie, ma trudności z ułożeniem sobie życia. Wolność jest problemem, rygor więzienny to także poczucie stabilizacji.

    Mamy złoty róg. Mamy go tak blisko, że trudno nam go zauważyć i użyć. Rewolucja 1980-89 była wielkim wydarzeniem. Przypuszczam, że świat nauki i media będą analizować ten fenomen przez wiele dziesięcioleci. Im dalszy będzie dystans czasowy, tym analizy będą głębsze. Może zostaną sformułowane modele "przewrotu polskiego" - socjologiczne, psychologiczne, ekonomiczne i nawet matematyczne. A może ktoś napisze/napisał instrukcję obsługi pt. "Jak zrobić wielką przemianę a'la Polacca". Obawiam się, że jak zwykle, najwięcej na ten temat będą mieli powiedzenia i pokazania w różnych Harvardach i BBC-ach. A my docenimy nasz "wielki wkład w historię świata" za kilkaset lat.

    Co to ma do rzeczy ? Obecna sytuacja w oświacie wypełnia warunki modelu "rewolucji polskiej" 1980-89:
    - masowe poczucie niezadowolenia
    - owoce niewspółmierne do nakładu pracy
    - masowa, intuicyjna potrzeba zmiany
    - lęk przed zmianą, nie jest tak źle, zmiany mogą wprowadzić chaos i anarchię
    - próby ulepszania w ramach obowiązującego systemu, nie przynoszące trwałych zmian
    - zrywy i akcje
    - jakoś to będzie, przystosowanie się do sytuacji, codzienne działanie (pańszczyzna) i narzekanie
    - oczekiwanie na nowego człowieka, który wreszcie to naprawi
    - podział na my i oni, brak autentycznego dialogu i samorządu
    - ciągła, twórcza aktywność władz, odbierana przez doły negatywnie
    - narastanie świadomości koniecznych zmian wśród wąskiej grupy "uczonych" i "robotników" i nieśmiałe próby ich aktywności
    - dążenie władzy do wchłaniania "zbuntowanych" dla pracy nad ulepszaniem systemu
    - istnienie nietypowych wysp (szkoła Montessori, szkoły z ocenianiem kształtującym, ...)
    I tak to było w peerelu: a to nowy minister co miał dać chrupiące bułeczki, a to super PGR Manieczki, a to jakiś sukces naukowy lub artystyczny, a to domy towarowe CENTRUM, itp. Nie pomogło, zawaliło się. Szkoda, że tak późno.
    Jakie wnioski ? Jak pisze @fruzia: "Aby przewrót się udał, potrzeba nam zbudowania KOALICJI dla zmiany." Bo sam nie zrobi się. A bardzo nam się podoba jak przewroty robią się same, a my jesteśmy obok i jak uda się, to przyłączamy się. Tak, ten przewrót trzeba wymusić, tak jak zrobiła to koalicja jajogłowych i robotników.
    Co należy przewrócić ? A co przewróciliśmy w 1989 roku ? Złamaliśmy monopol, otworzyliśmy możliwości wyboru oparte na nowych zasadach. A pierwszą zasadą była i jest zasada wolności.
    A co trzeba złamać i co otworzyć w oświacie, żebyśmy mieli poczucie sensu ? Może to samo ?
    Z wyrazami szacunku
    Wiesław Mariański

    OdpowiedzUsuń
  4. Jest następny krok, co prawda Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, lecz przy poparciu MEN:
    http://www.stoplikwidacjibibliotek.pl/list.php

    OdpowiedzUsuń

Jeśli masz zamiar kogoś obrazić, to zrezygnuj z komentowania.